Uzasadnienie
W dniu 16 maja 2014 r. S. P. wniosła za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję dnia 25 kwietnia 2014 r. znak: [...].
Decyzją tą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia 17 marca 2014 r. nr [...], znak: [...], którą nakazano cyt. "zarządcy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. C. w [...] (działka nr [...] obr. [...]): P. S. P. wykonanie niezbędnych prac zabezpieczających nieużytkowanego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. C. w N. w celu zlikwidowania zagrożenia zdrowia i życia ludzi bądź bezpieczeństwa mienia, a to:
* Zabezpieczyć skutecznie elementy pokrycia dachowego przed spadaniem na teren ciągu pieszego oraz jezdni ulicy C.,
* Zabezpieczyć skutecznie elementy trzonów kominowych ponad powierzchnią dachu przed spadaniem na teren ciągu pieszego oraz jezdni ulicy C.,
* Zabezpieczyć skutecznie elementy drewniane konstrukcji dachu (ewentualnie wzmocnić) przed wpływami czynników atmosferycznych,
Zabezpieczyć skutecznie górną część ściany szczytowej od strony nieruchomości przy ul. C. (przechyloną do wnętrza budynku) przed upadkiem.
Wyznaczam termin wykonania (zabezpieczenia) obowiązku do dnia 15 maja 2014 r. (...) Jednocześnie niniejszej decyzji nadaję rygor natychmiastowej wykonalności (...).
Z decyzją tą nie zgodziła się skarżąca. Rozstrzygnięcie uznała za krzywdzące i sprzeczne z prawem. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej tą decyzją w mocy decyzji organy I instancji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd wskazując, że wykonanie nakazanych prac budowlanych łączy się z ogromnymi kosztami ok. 50 000 zł. Skarżąca podniosła, że nie jest w stanie ponieść takich kosztów i dotychczas dokonała niezbędne prace zabezpieczające.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania decyzji.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym miedzy innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).
Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.
Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08).
W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody po stronie wnioskodawcy Zaskarżone postanowienie zobowiązuje stronę do wykonania szeregu kosztownych robót budowlanych. Skarżąca dysponuje bardzo skromnymi środkami finansowymi i uzyskała zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w tej sprawie, a ponadto zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Tym samym obowiązek pokrycia kosztów nakazanych w zaskarżonej decyzji prac, polegających na zabezpieczeniu budynku rzeczywiście może przerastać jakiekolwiek możliwości finansowe samej skarżącej. Skarżąca, która jak oświadcza dokonała już prowizorycznego zabezpieczenia, musi mieć przynajmniej jakiś okres czasu na ewentualne zebranie środków niezbędnych do wykonania nakazanych prac.
Ponadto ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku.
Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji niewątpliwie wpłynęłoby bardzo niekorzystnie na sytuację życiową skarżącej i mogłoby prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków.
Należy również wyjaśnić, że postanowienie w sprawie wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy. Jego moc wygasa z chwilą rozstrzygnięcia sprawy. Wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być interpretowane jako pozwalające na czynienie domniemania ewentualnego uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.