Uzasadnienie
Decyzją personalną nr [...] z dnia [...] 2002r. nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] na podstawie art. 31 (w decyzji podano omyłkowo art. 37, co wyjaśniono w odpowiedzi na skargę) ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz.U. nr 61, poz. 283 z późn. zm.) w związku z art. 138 par. 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania sierż. A. D. od decyzji personalnej nr [...] z dnia [...].2002r. Dyrektora Zakładu Karnego w [...] w sprawie obniżenia dodatku służbowego - postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
Na uzasadnienie decyzji podano, że w dniu [...] 2001 r. zespół specjalistów Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w [...] dokonał kontroli doraźnej Zakładu Karnego w [...]. W trakcie kontroli sierż. A. D., pełniący służbę na oddziale mieszkalnym, wykazał brak znajomości rozmieszczenia i charakterystyki osadzonych zaliczonych do kategorii "trudnych". Zbiegło się to z zaobserwowanym w ostatnim okresie obniżeniem poziomu pracy st. oddziałowego A. D. i w związku z tym kierownik działu ochrony wystąpił z wnioskiem personalnym o obniżenie dodatku służbowego. Dyrektor jednostki wydał w dniu [...].2002r. decyzję personalną nr [...], na mocy której obniżył sierż. A. D. otrzymywany przez niego dodatek służbowy o kwotę [...] zł. Podano, że nie podzielono argumentów skarżącego zawartych w odwołaniu, że liczna populacja osadzonych na oddziale uniemożliwia opanowanie zasad rozmieszczania osadzonych, że wykazał się pełną znajomością innych przepisów oraz, że kwota, o jaką obniżono mu dodatek służbowy jest zbyt wysoka, albowiem - jak podano - "zebrana w tej sprawie dokumentacja jednoznacznie za tym przemawia".
Podano, że notatka z kontroli doraźnej z dnia [...].2001 r. wymienia liczne uchybienia w pracy sierż. A. D., a szereg istotnych uwag do poziomu wykonywania zadań służbowych wymienia także notatka kierownika działu ochrony. Z tego względu uznano decyzję dyrektora jednostki za uzasadnioną i sprawiedliwą i podkreślono, że dodatek służbowy ma charakter uznaniowy i zgodnie z par.3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 marca 1999r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz.U. nr 27, poz. 253 z późn. zm.) zmienionego Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 marca 2001 r. (Dz.U. nr 23, poz. 278) jego wysokość uzależniona jest m.in. od oceny wyników uzyskiwanych w służbie, a ta ocena w przypadku skarżącego wypadła "jednoznacznie negatywnie".
Z decyzją personalną nr [...] Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] nie zgodził się A. D., który wniósł o jej uchylenie.
Na uzasadnienie skarżący podał, że obniżono mu dodatek służbowy w oparciu o par. 3 ust.4 cyt. Rozporządzenia wskazujący jako podstawę stwierdzenie w opinii służbowej faktu nie wywiązywania się przez funkcjonariusza z obowiązków służbowych. Podał, że ostatnią opinię służbową miał wydaną w 2001 r. i stwierdzono w niej, że z powierzonych obowiązków służbowych wywiązuje się należycie. Zarzucił, że obniżono mu dodatek służbowy w oparciu o notatkę kierownika działu ochrony i o notatkę z kontroli doraźnej, których nie zna i nie pozwolono mu zapoznać się z nimi, co uniemożliwiło mu ustosunkowanie się do nich. Zarzucił też, że w żadnych, obowiązujących przepisach nie ma kategorii osadzonych "trudnych", natomiast wymaga się od niego znajomości skazanych zgrupowanych w/g nieistniejącego kryterium, stanowiącego wymysł administracji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej w [...] nie ustosunkował się w żaden sposób do zarzutów zawartych w skardze, a jedynie wniósł ojej oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Nadesłane akta sprawy liczą 8 kart, z których k. l-2 to kserokopia mało czytelnego, a miejscami nieczytelnego ręcznego protokołu z kontroli doraźnej mającej miejsce w nocy [...] 2001 r. w godz. 3.20 do 6.15; k.3-4 to wyjaśnienia Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia [...] 2002r. w odpowiedzi na uwagi zawarte w książce wizytacji; k.5 to wniosek personalny z dnia [...] 2001 r. Kierownika Działu Ochrony Zakładu Karnego w [...] dotyczący obniżenia A. D. dodatku służbowego o [...] zł miesięcznie z motywacją identyczną jak uzasadnienie decyzji personalnej nr [...] kierownika jednostki; k.6-7 to kserokopie tej samej decyzji personalnej nr [...] Dyrektora Zakładu Karnego w [...] i ostatnia k.8 to zaskarżona decyzja personalna.
Z akt wynika, że dyrektor jednostki obniżył skarżącemu dodatek służbowy z kwoty [...] zł miesięcznie do [...] zł miesięcznie, tj. o [...] zł miesięcznie począwszy od 1 lutego 2002r. i jako podstawę decyzji podał wykazanie się przez skarżącego w czasie kontroli doraźnej brakiem znajomości i charakterystyki osadzonych zaliczonych do "trudnych", a także obserwowane w ostatnim okresie mniejsze zainteresowanie skarżącego pełnieniem służby na oddziale i błędami w prowadzeniu przez niego dokumentacji. Podkreślono, że skarżący ma najdłuższy staż pracy oddziałowego i winien dawać przykład innym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art.3 par. 1 i art. 134 par. 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i 77 par. 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W aktach sprawy brak jest odwołania skarżącego, co uniemożliwia kontrolę zgodności z prawem decyzji II instancji. Stwierdzenie, że przeciwko zarzutom zawartym w odwołaniu skarżącego od decyzji I instancji przemawia zebrana w sprawie dokumentacja jest zaskakujące, gdyż w aktach brak jakiejkolwiek dokumentacji w tym zakresie. Również w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie powołano żadnych, konkretnych dokumentów. W zaskarżonej decyzji powołano się na dwie notatki: notatkę z kontroli doraźnej z dnia [...].2001 r. (w aktach znajduje się tylko kserokopia mało czytelnego, pisanego ręcznie protokołu z kontroli) i na notatkę kierownika działu ochrony, której to notatki w aktach brak (a trudno uznać za taką wniosek personalny z k. 5 akt)
Sąd zwraca uwagę na to, że zarzucając skarżącemu brak znajomości i charakterystyki osadzonych zaliczonych do "trudnych" należało wykazać, że zapoznano skarżącego z wymogami dotyczącymi kategorii skazanych "trudnych", o których mowa w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, że zapoznano go z przepisami dotyczącymi ich rozmieszczenia i charakterystyki, przy czym zaznajomienie się z tymi przepisami winno być stwierdzone podpisem funkcjonariusza. W podobny sposób należy zapoznać skarżącego z notatkami stanowiącymi podstawę decyzji personalnych, celem umożliwienia zainteresowanemu funkcjonariuszowi ustosunkowania się do nich przed powzięciem decyzji o ewentualnym obniżeniu dodatku służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, że charakter uznaniowy dodatku służbowego nie oznacza dowolności w tym zakresie.
Nadto Sąd zwraca uwagę, że zarzuty stawiane funkcjonariuszowi nie mogą stanowić niczym nie popartych ogólników w rodzaju: "obserwowany od pewnego okresu brak zainteresowania funkcjonariusza służbą". Takie i podobne obserwacje winny być stwierdzone pisemnie, a funkcjonariusz, którego dotyczą winien być z nimi zapoznany i winien mieć możliwość ustosunkowania się do nich.
W aktach na k. 3 i 4 zalega pismo z dnia [...] 2002r. stanowiące wyjaśnienia Dyrektora Zakładu Karnego w [...] na uwagi pokontrolne zawarte w książce wizytacji. Zwraca uwagę Sądu stanowisko Dyrektora jednostki wskazujące na obiektywne trudności zakładu i wykonywanej służby, jak również wykazujące na niezgodność protokołu kontroli ze stanem faktycznym. W tej sytuacji decyzja personalna tego Dyrektora w stosunku do skarżącego jest niezrozumiała i zdaniem Sądu - zapadła bez jakiejkolwiek podstawy faktycznej oraz z naruszeniem przepisów postępowania, bowiem nie jest wynikiem przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, którego w ogóle nie było, a które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie wysokości dodatku. Takie działania organów obu instancji, co należy podkreślić, w świetle art. 7 i 77 par. 1 kpa są niedopuszczalne. Należy również zaznaczyć, że uzasadnienia decyzji obu organów nie zawierają składników, o jakich mowa w art. 107 par.3 kpa, są bardzo ogólnikowe, a tym samym nie poddają się kontroli.
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako w pełni uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję personalną oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i na mocy powołanych przepisów oraz art. 145 par. 1 pkt la) p.p.s.a. - orzekł jak w pkt I wyroku.
W oparciu o treść art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane - jak w pkt. II wyroku.
Na mocy art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę (...) (Dz.U. nr 153, poz. 1271) w związku z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368) o kosztach orzeczono jak w pkt. III wyroku.