Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 13 lipca 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 895/01

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia NSA Krystyna Kutzner przewodniczący
NSA Piotr Lechowski NSA
Wiesław Kisiel sprawozdawca
Dorota Hajto protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 13 lipca 2004r
Sprawa
sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 lutego 2001r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji postanawia -skargę odrzucić-

Uzasadnienie

Orzekając w I instancji Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] 2000 r., nr [...] nakazał J. J. przywrócić do stanu poprzedniego naruszony pas drogowy.

W decyzji zawarte było pouczenie o 14 dniowym terminie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Decyzja została stronie doręczona w dniu [...] 2000 r. czyli 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w czwartek, [...] 2000 r.

W dniu [...] 2000 r. J. J. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo zatytułowane "odwołanie", w którym powołał się na art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego i zażądał "stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Urząd Miasta w [...] w dniu [...] 2000 [...]

Załatwiając ten wniosek J. J., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało zaskarżoną decyzję z dnia 26 lutego 2001 r., nr [...], w której napisano m.in. "działając na podstawie art.157 § 1 i 2 oraz art.158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. r.2000, nr 98, poz. 1071) odmawia się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Tekst decyzji kończy się następującym pouczeniem: Na decyzję tę służy Strome prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skarżący odebrał tą decyzję w dniu [...] 2001 r..

W dniu [...] 2001 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w [...] Ośrodek Zamiejscowy w [...] wpłynęła skarga, podpisana przez J. J., w której domaga się on umorzenia postępowania administracyjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] 2000 r. UM w [...], oraz stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] 2000 r. UM w [...] Dodatkowo jest tu wniosek o obciążenia kosztami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo pouczyło J.J. w zaskarżonej decyzji o prawie do żądania od Kolegium ponownego rozpoznania sprawy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 7 stycznia 1992 r., III SA 946/91 [w:] Wspólnota 1992, nr 37, s.21 z aprobującą glosą J. Z., [w:] Przegląd Sądowy 1993, nr 7-8, s.98:,"Art. 157 § 2 Kpa oraz inne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie zabraniają strome złożyć wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji przed upływem terminu do jej zaskarżenia. Jeżeli strona wyraźnie powoła się na przepis art. 156 par. 1 Kpa, który wyklucza stosowanie trybu odwoławczego, to organ wyższego stopnia wskazany w art. 157 Kpa winien rozpoznać wniosek w trybie nadzoru, jako organ pierwszej instancji.

Nie można pozbawiać strony prawa wyboru trybu, przewidzianego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego." (por. również J.Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz B.Adamiak i J.Borkowski, Warszawa 1996, s.701) Ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, a nie quasi-odwoławcze z art. 127 § 3 K.p.a., dlatego nie można zarzucić SKO naruszenia reguły, że gdy organ drugiej instancji ustali, że decyzja pierwszoinstancyjna dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, może jedynie wydać decyzję zgodnie z treścią art. 138 § 2 kpa.(wyrok NSA z dnia 1 stycznia 2000 r., I SA 344/99 [w:] LEX nr 47259. Tym samym skład orzekający w niniejszej sprawie me podzielił stanowiska wyrażonego przez skład orzekający NSA w wyroku z dnia 19 grudnia 2000 r., I SA 1851/00 [w:]LEX nr 54174, zgodnie z którym Wniesione do organu odwoławczego przed upływem terminu do złożenia odwołania pismo zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji", winno zostać rozpatrzone jako odwołanie.

Skarżący postąpił jednak inaczej niż został pouczony w zaskarżonej decyzji, tj. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czym naruszył art.34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (obowiązujący w dniu wnoszenia skargi), którego odpowiednikiem po dniu 1 stycznia 2004 r. jest art.52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że nie zostały spełnione formalne wymogi dopuszczalności wniesienia skargi, określone powołanymi przepisami bezwzględnie obowiązującymi.

Sąd w niniejszym postępowaniu nie może wypowiadać się więc na temat zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia 26 lutego 2001 r., nr [...], albowiem art. 134. § 1. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną] nie upoważnia Sądu do kontroli decyzji w sytuacji, gdy na przeszkodzie rozpoznania skargi stoją przeszkody formalne.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz. 1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.