Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2004 roku ([...]) Prezydent Miasta K. orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...]o pow. 440 m2, obręb [...], jednostka ewidencyjna P., objętej KW nr [...], w prawo własności na rzecz W.H. i Z.H. na prawach wspólności ustawowej. Ponadto ustalił opłatę należną za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tej nieruchomości, z uwzględnieniem bonifikaty wynikającej z wykorzystania przedmiotowej nieruchomości gruntowej na cele mieszkaniowe na kwotę [...] zł oraz koszt postępowania związany ze sporządzeniem operatu szacunkowego stanowiącego podstawę ustalenia opłaty za przekształcenie na kwotę [...] zł. Wskazaną opłatą i kosztami postępowania obciążył Z.H. i W.H.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli Z.H. i W.H. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w pkt 1 i 2 tj. w kwestiach dotyczących wysokości opłaty należnej za przekształcenie oraz kosztów postępowania i w tej części przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucili naruszenie art. 35 kpa poprzez nadmierną przewlekłość postępowania, naruszenie art. 262 § l pkt 2 kpa poprzez przyjęcie, iż to strona powinna ponosić koszty sporządzenia operatu szacunkowego podczas, gdy koszty te winny być pokryte przez organ I instancji oraz naruszenie art. 80 kpa w związku z art. 84 § l kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie poprzez przyjęcie zawyżonej stawki za ma gruntu, a w konsekwencji obciążenie ich zawyżoną opłatą za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego.
Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku (Kol. Odw. [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 tj. zobowiązującej W.H. i Z.H. do uiszczenia w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, kosztów postępowania związanych ze sporządzeniem operatu szacunkowego, stanowiącego podstawę ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tj. kwoty [...] zł i w tym zakresie orzekło o odstąpieniu od obciążenia kosztami postępowania W.H. i Z.H. W pozostałym zakresie Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy.
Na powyższą decyzję w części orzekającej o uchyleniu pkt 2 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2004 roku (znak [...]) i nieobciążaniu W.H. i Z.H. kosztami postępowania skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. złożyła Gmina Miejska K. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części dotyczącej odstąpienia od obciążania W.H. i Z.H. kosztami związanymi ze sporządzeniem operatu szacunkowego, stanowiącego podstawę ustalenia opłaty za przekształcenie w wysokości [...] zł. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa procesowego poprzez jego błędną wykładnię tj. art. 262 § l pkt 2 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
02. 153.1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła Gmina Miejska K. Organ Gminy Miejskiej K. - Prezydent Miasta K. wydał zaś decyzje w pierwszej instancji. Taka sytuacja, w której jednostka samorządu terytorialnego zajmuje różne pozycje w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej - raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania (organu reprezentującego stronę), jest niedopuszczalna. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 roku I OSK 521/05).
Wobec powyższego, w myśl art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.02.153.1270), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji orzeczenia.