Uzasadnienie
Uzasadnienie:
J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dna 10 maja 2018 r. ([...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i dzielenia pozwolenia na budowę.
Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody (np. poprzez doprowadzenie do zalewania nieruchomości skarżącego wodami opadowymi, których sposób odprowadzania nie został prawidłowo zaprojektowany) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skutki związane z wykonanymi przez inwestora pracami, w przypadku uchylenia decyzji przez Sąd mogą okazać się bowiem trudnymi do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Strona skarżąca kwestionująca decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, musi wskazać, dlaczego uznała, że podmiot uprawniony do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania. To bowiem inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. II OZ 1335/10).
W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek J. R. nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazywane przez skarżącego potencjalne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikające z zakończenia przez inwestora realizacji zamierzenia budowlanego przed rozpoznaniem skargi, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być postrzegane jako instytucja, która ma na celu powstrzymać proces inwestycyjny w ogóle, skoro inwestor dysponuje już ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 p.b. jest on uprawniony do rozpoczęcia robót budowlanych objętych treścią udzielonego pozwolenia. Nie zmienia to jednak faktu, że w przypadku, w którym doszłoby do wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego to inwestor, a nie skarżąca poniesie straty wynikające z rozpoczęcia procesu inwestycyjnego i to on przede wszystkim podejmuje ryzyko gospodarcze niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu również przytoczone przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku argumenty w zakresie, w jakim wskazuje, że realizacja zamierzenia budowlanego spowoduje zalewanie nieruchomości wodami opadowymi, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W istocie są one bowiem zarzutami merytorycznymi do decyzji, na które w treści skargi powołuje się skarżący. Sąd natomiast, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie bada zasadności skargi. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy.
W świetle przytoczonych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.