Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...], decyzją z dnia [...] nakazał E. i J. C. zam. w C., przy ul. [...] rozbiórkę będącego ich własnością budynku mieszkalnego zrealizowanego w stanie surowym otwartym na działce nr [...] obr. [...] K., przy ul. [...] w K. Budynek zagrażał bezpieczeństwu mienia dla budynku sąsiedniego.
Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].
Po upomnieniu wydanym w dniu 29 czerwca 2004 r., wobec niewykonania obowiązku, wydano w dniu [...] listopada 2004 r. tytuł wykonawczy a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...], postanowieniem z dnia [...] nałożył na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 56023 zł i 28 gr.
Po rozpatrzeniu zażalenia od powyższego postanowienia, w którym E. J. C. podnieśli, że skierowali skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję z dnia [...] w przedmiocie rozbiórki, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu tego postanowienia napisano, że grzywna w celu przymuszenia została nałożona w wymiarze określonym wart. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przeprowadzając postępowanie organ l instancji ustalił wymiary obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki. Powierzchnia zabudowy tego budynku wynosi 117,4 m2. PINB określił cenę l m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia [...] listopada 2004 r. w sprawie ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za III kwartał 2004 r. w wysokości 2 386,00 zł. Zgodnie z wyliczeniami: 117,4 m2 x 1/5 x 2 386,00 zł = 56023,28 zł, co stanowi wysokość nałożonej grzywny. W toku postępowania odwoławczego powtórnie ustalono wysokość należnej grzywny, uwzględniając obowiązującą w czasie orzekania w postępowaniu odwoławczym cenę 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, określonej zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za II kwartał 2007 r. w wysokości 2650 zł. Tak obliczona wysokość grzywny celem przymuszenia wyniosła: 117,4 m2 x 1/5 x 2 650,00 zł = 62222,00 zł. Jednakże zgodnie z art. 139 Kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.
W związku z powyższym tut. organ nie jest uprawniony do zmiany wysokości nałożonej na zobowiązanego grzywny celem przymuszenia. Sposób wyliczenia wysokości grzywny odpowiada przepisom ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Napisano dalej, że w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nie uiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Natomiast zgodnie z art. 126 w/w ustawy na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części.
Dodano, że fakt skierowania przez E. i J. C. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję WINB w K. z dnia [...] nie powoduje wstrzymania biegu postępowania egzekucyjnego Skarga została zresztą odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2005 r. (sygn. akt: II SA/Kr 801/04).
Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego E. J. C. wnieśli w dniu [...] grudnia 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Napisali oni, że postanowienie to narusza wyrok WSA w Krakowie z dnia 22 grudnia 2006 r. (II SA/Kr 2202/03) i wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 czerwca 2007 r. (II SA/Kr 848/05). Jednakże pierwszy z tych wyroków dotyczył sprawy ze skargi E. J. C. na postanowienie WINB wydane w sprawie nakazu wstrzymania robót budowlanych i uchylał to postanowienie. Był on więc wydany w innej sprawie. Drugi z wyroków dotyczył tylko kwestii uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w prawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Sąd uchylił postanowienie stwierdzające przekroczenie tego terminu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Argumentacja przedstawiona w skardze E. J. C. wynika z niezrozumienia przez nich treści orzeczeń sądu administracyjnego, które powołują. Żadne z tych orzeczeń nie dotyczyło tej sprawy, która jest badana pod niniejszą sygnaturą, toteż żadne z nich nie ma znaczenia dla oceny zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sąd administracyjny jest zawsze związany granicami sprawy, w jakiej została wniesiona skarga (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), tak więc i w niniejszej sprawie jest władny rozpatrywać tylko zgodność z prawem tego właśnie postanowienia. Sąd nie ocenia w tym postępowaniu samej decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki.
Badając to postanowienie Sąd zważył, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stała się prawomocna wobec odrzucenia na nią skargi wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2005 r. Prawomocny jest więc również nałożony przez tą decyzję obowiązek rozbiórki budynku, a w konsekwencji - wobec nie wykonania tego obowiązku - prawidłowe jest zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Wysokość tej grzywny została prawidłowo obliczona w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w tym w oparciu o komunikat Prezesa GUS z dnia [...] sierpnia 2007 r. Adresaci postanowienia o nałożeniu grzywny zostali poinformowani, że w przypadku wykonania obowiązku rozbiórki grzywna podlega umorzeniu. Nie jest ona bowiem karą, a tylko środkiem przymusu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, kierując się art. 151 cyt. ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.