Uzasadnienie
II SA/ Kr 90/17
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu M. H. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wyznaczył dla skarżącej M. H. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat K. M..
W piśmie z dnia 25 września 2017 r. uzupełniającym skargę, pełnomocnik z urzędu w pkt 4 lit.g wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Oświadczyła także, iż koszty te nie zostały pokryte w żadnej części. Wniosek ten został powtórzony na rozprawie przed WSA w dniu 5 października 2017 r.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 21 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.