Uzasadnienie
Pismem z dnia 12.05.2004r., które wpłynęło do Sądu w dniu 17.05.2004r., W.J. sprecyzował swoje żądanie poprzez wskazanie, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9.04.2002r., sygn. akt IV SA 317/00 nie został wykonany do dnia dzisiejszego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] i wniósł o wymierzenie temu organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądu.
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia takiej skargi zawierającej wniosek o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądu. Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargą na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 9.04.2002r., sygn. akt IV SA 317/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].12.1999r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.1999r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Tym samym jednoznacznie stwierdzić należy, iż jedynym organem administracyjnym zobowiązanym do wykonania przedmiotowego wyroku był Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, gdyż to jego decyzje zostały przez Sąd uchylone. Wskutek takiego orzeczenia Sądu z 9.04.2002r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego winien ponownie rozpatrzeć wniosek W.J. z dnia 21.07.1998r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.1994r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].01.1994r., w której organ I instancji orzekł o utracie ważności udzielonego F. i W.J. pozwoleniu na budowę ogrodzenia stałego działki położonej przy ul. N. w K. Jak wynika z przedstawionych akt administracyjnych sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wykonał ów wyrok NSA z 9.04.2002r., sygn. akt IV SA 317/00 wydając w dniu [...].05.2003r. ostateczną decyzję nr [...], na mocy której stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.1994r., nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].01.1994r., nr [...].
W rezultacie wykonania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedmiotowego wyroku Sądu z dnia [...].04.2002r. została przywrócona do obiegu prawnego ostateczna decyzja z dnia [...].04.1975r., znak [...], którą udzielono W.J. i F.J. pozwolenia na budowę ogrodzenia stałego parceli przy ul N. w K. W konsekwencji przyjąć należy, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] nie był organem administracyjnym zobowiązanym do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9.04.2002r., sygn. akt IV SA 317/00 - organem tym był wyłącznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. Tymczasem - jak to wskazano wyżej - art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) na zastosowanie w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Dopiero wówczas strona skarżąca może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przedmiotową skargę - żądając wymierzenia grzywny – W.J. wniósł na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...], który jednak nie był właściwym organem administracyjnym zobowiązanym do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9.04.2002r., sygn. akt sygn. akt IV SA 317/00.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.