Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach.
Natomiast zgodnie z art. 156 § 2 P.p.s.a., dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Możliwe jest więc również sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu.
Aby można było jednakże dokonać sprostowania postanowienia wymienione w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK [...], CBOSA). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności - poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W wyniku oczywistej omyłki w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. w części dotyczącej daty, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej i wskazania "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2016 r." zamiast "po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2017 r".
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 §1 i § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.