Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, a które sprowadzają się do tego, że organ zobowiązany jest przekazać złożoną za jego pośrednictwem skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Stosownie zaś do treści § 3 cyt. przepisu o rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków.
Z okoliczności nin. sprawy wynika, że skarga złożona przez skarżącego na dzienniku podawczym w dniu 10 maja 2005 r. od postanowienia WINB z dnia 25 kwietnia 2005 r. znak [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana za pismem z dnia 18 lipca 2005 r. znak [...], wysłana w dniu 21 lipca 2005 r. i wpłynęła do tut. Sądu w dniu 25 lipca 2005 r.
Natomiast egzemplarz opisanej wyżej skargi, który został złożony przez skarżącego bezpośrednio w tut. Sądzie, w dniu 8 czerwca 2005 r. został przesłany WINB i odpowiedź na skargę została przekazana za pismem z dnia 26 lipca 2005 r., wysłana w dniu 28 lipca 2005 r., a do Sądu wpłynęła w dniu 29 lipca 2005 r. /vide akta sprawy II SA/Kr 891/05./
Wbrew zarzutowi zgłoszonemu przez skarżącego o nieprzekazaniu skargi z dnia 7 czerwca 2005 r. od postanowienia WINB z dnia 28 kwietnia 2005 r. należy stwierdzić, że skarga taka do organu została złożona przez skarżącego w dniu 8 czerwca 2005 r., odpowiedź na tę skargę wraz z aktami sprawy została przekazana za pismem z dnia 26 lipca 2005 r. znak [...], wysłana w dniu 28 lipca 2005 r. i do tut. Sądu wpłynęła w dniu 29 lipca 2005 r. /vide akta sprawy II SA/Kr 907/05/.
Odnosząc zatem przytoczone na wstępie zasady do wskazanych wyżej okoliczności należy stwierdzić, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jakkolwiek przekazał wniesione przez skarżącego skargi wraz z aktami sprawy to nastąpiło to z przekroczeniem ustawowego terminu określonego w art. 54 §2 cyt. ustawy. Uchybienie temu terminowi jest jednym z obowiązków wskazanych w tym przepisie i jego niedochowanie w nin. sprawie uzasadnia wymierzenie grzywny wskazanej w sentencji postanowienia. Ogólnikowe powołanie się w piśmie z dnia 15 września 2005 r. na dużą ilość rozpatrywanych spraw przy istniejącym niedoborze etatowym jako przyczyn przekroczenia terminu, bez jakiegokolwiek nawet ich uprawdopodobnienia, zd. Sądu nie może usprawiedliwiać przekroczenia terminu w przekazaniu skarg objętych nin. wnioskiem.
W pozostałej części wniosek K.L. jako bezzasadny podlegał oddaleniu. Przesłanki uzasadniające wystąpienie sygnalizacyjne w nin. sprawie bowiem nie zachodzą. Przez "rażące przypadki naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2" należy rozumieć długotrwałe, powtarzające się i nie znajdujące obiektywnego usprawiedliwienia przypadki przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 lub też niewykonanie obowiązków w nim określonych mimo wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 2 cyt. ustawy. Jakkolwiek zatem nastąpiło przekroczenie ustawowego terminu określonego w art.54 § 2 to okoliczności nin. sprawy nie dają ocenić tego przekroczenia jako "rażącego".
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.