Uzasadnienie
Rozpoznając skargę na rozprawie w dniu 9 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, nie należą więc one do spadku. Ustawa z 31.05.1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, póz. 395 ze zm.) nie przewiduje również możliwości, aby z chwilą śmierci osoby ubiegającej się o takie świadczenie ktoś z kręgu jej spadkobierców (np. wdowa, dzieci) mógł nabyć prawo do takiego świadczenia. Oznacza to, że z chwilą śmierci osoby, o której mowa w art. l ust. l tejże ustawy uprawnienie do wspomnianego świadczenia wygasa. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 2.06.2003 r., sygn. akt IISA/Ka 1013/01, nie publ., IISA/Kr 1108/04,niepubl.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § l pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).