Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2012 roku przyznane zostało skarżącej K.B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 roku nr [...] wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. K.K.
Wyznaczony pełnomocnik w dniu 21 stycznia 2013 roku sporządził skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2013 roku zawarty został wniosek pełnomocnika o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu według norm prawem przewidzianych.
Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił skarżącej K.B. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 6 września 2012 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 roku, sygn. akt II OSK 1384/13 skargę kasacyjną oddalił.
W dniu 9 lipca 2013 roku do tut. sądu wpłynął wniosek adw. K.K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że wynagrodzenie to nie zostało pokryte w całości, ani w części.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat K.K. został pełnomocnikiem K.B. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należało zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia.
Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie w/w skargi kasacyjnej wynosi 180 zł (240 zł x 75 %). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).