Uzasadnienie
T. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr XII/131/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Stare Miasto".
W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dowodu wezwania Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa, skarżący przedłożył pismo wzywające ten organ do usunięcia naruszenia prawa, datowane na dzień 6 września 2022 r., które zostało złożone w Urzędzie Miasta Krakowa w dniu 7 września 2022 r., co wynika jednoznacznie z prezentaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Na wstępie należy przypomnieć, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935; dalej jako: ustawa nowelizująca).
Wśród zmian wprowadzonych ustawą znalazło się m.in. zniesienie obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Do dnia wejścia w życie nowelizacji obowiązek taki wynikał z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie: Dz. U. z 2022 r., poz. 559, ze zm.; dalej jako: u.s.g.) oraz art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".
Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy z dnia o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy zaskarżony akt został wydany przed dniem 1 czerwca 2017 r., co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, należy stosować przepisy w brzmieniu dotychczas obowiązującym, a zatem z zachowaniem obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że skarżący nie dopełnił obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą przed wniesieniem skargi. Z oczywistych względów nie spełnia bowiem tego wymogu wezwanie, które zostało wystosowane do organu po złożeniu skargi.
W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie: "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 tej ustawy. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.