Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2007r. skarżący W. B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w formie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2007r. sygn. akt II SA/Kr 941/05 oddalającego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Skarżący domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia kwalifikowanego zastępcy procesowego z uwagi na trudną sytuację finansową. Podnosi, iż skromna emerytura wystarcza mu jedynie na podstawowe potrzeby, dodaje także, iż ponosi znaczne koszty utrzymania i zakupu leków w granicach 450 zł miesięcznie.
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje w części na uwzględnienie.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Wnioskodawca utrzymuje się z emerytury w wysokości 524,69 zł.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika także, iż skarżący posiada dom o pow. 96 m2, natomiast nie wykazuje żadnych cennych ruchomości ani oszczędności.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie ma jakichkolwiek dochodów, umożliwiających pokrycie kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże " oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu, skarżący wykazał, szczególnie wobec okoliczności stosunkowo niskich dochodów, kosztów związanych z utrzymaniem, iż nie jest w stanie uiścić pełnej należnej opłaty kancelaryjnej bez uszczerbku koniecznego w swoim utrzymaniu. Zdaniem Sądu, zwolnienie strony skarżącej od konieczności poniesienia części kosztów w formie opłaty sądowej należnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu jest zatem uzasadnione. Natomiast, w ocenie Sądu nie zaistniały przesłanki do całkowitego zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych, w tym od zwolnienia w całości od opłaty kancelaryjnej.
Skarżący podniósł co prawda, iż ponosi duże koszty związane z leczeniem, jednakże twierdzeń tych nie poparł żadnymi dokumentami je potwierdzającymi. Skoro zaś strona nie udokumentowała w jakikolwiek sposób wydatków związanych z zakupem leków, argument ten nie może mieć wpływu na ocenę jej stanu majątkowego. Ponadto, z akt sprawy wynika, iż skarżący do występowania przed sądem administracyjnym ustanowił w lipcu 2007 roku radcę prawnego K. J. Sąd ma zatem wątpliwości, co do faktycznego stanu majątkowego wnioskodawcy, ponieważ udzielenie pełnomocnictwa wyspecjalizowanemu prawnikowi wiąże się z kosztami, a co za tym idzie – strona musi mieć oszczędności, aby temu sprostać. W związku z powyższym, Sąd nie widzi podstaw do pełnego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, Sąd uznał, iż nie zaistniały podstawy do przyznania kwalifikowanego zastępcy w niniejszej sprawie. Z akt sprawy bowiem wynika, iż w dniu 17 lipca 2007 roku skarżący W. B. udzielił radcy prawnemu K. J. z Kancelarii Prawnej w S. ul. [...] pełnomocnictwa do zastępstwa w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 941/05 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnictwo to, jak wynika z akt sprawy, nie zostało przez wnioskodawcę wypowiedziane. A zatem jest ono nadal skuteczne, a skarżący posiada pełnomocnika z wyboru. Przyznanie więc kwalifikowanego zastępcy procesowego z urzędu jest w obliczu powyższych faktów niezasadne.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).