Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 1999r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415 z późn. zm.) i art. 104 k.p.a., Wójta Gminy ustalił na wniosek M. J. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n.: budowa budynku "miejsce [...]" wraz z obiektami towarzyszącymi tj. studzienką - łapacz tłuszczu, zbiornikiem wybieralnym na ścieki o pojemności 2 m3, gnojownia obudowana o powierzchni 5 m2 i pojemności 6 m oraz infrastruktura techniczną - doprowadzenie wody, energii elektrycznej przy planowanej produkcji [...] szt. zwierząt tygodniowo (2szt. bydła i 4 szt. trzody) przewidzianej do realizacji na działce nr [...] o powierzchni 0,3269 ha położonej we wsi M., gmina [...].
Organ wskazał w uzasadnieniu, że warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zostały ustalone w oparciu o zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 1992r.. Organ I instancji także zaznaczył, że pomimo iż część planowanej inwestycji zlokalizowana jest poza terenem "[...]", na terenie oznaczonym symbolem "[...]", to jednak takie usytuowanie uznano za uzasadnione ze względów gospodarczych, gdyż przedmiotowy teren to grunt klasy IIla, nie wykorzystywany rolniczo, a użytkowany gospodarczo na potrzeby związane z prowadzeniem gospodarstwa - parkowanie maszyn rolniczych.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli D. i J. N. oraz J. K. podnosząc, iż zaskarżona decyzja nie odnosi się do zaleceń Kolegium Odwoławczego zawartych w decyzji z dnia [...].03.1999 r. tzn. nie wykazuje w sposób pełny zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jak również pomija wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich. Odwołujący się wskazali również, że w zaskarżonej decyzji przyjęto, iż szerokość działki inwestora wynosi 29 m, podczas gdy budynki znajdujące się na tej działce mają łączny wymiar "po linii szerokości" 30m, a na tym tle istnieje spór z sąsiadem J. K. i mimo to zaprojektowano od strony działki J. K. jeszcze drogę dojazdową do [...].
Ponadto odwołujący się zakwestionowali określony w decyzji sposób gromadzenia odpadów, jak również pominięcie propozycji sąsiadów, by budynek [...] zlokalizować na działce będącej również własnością inwestora a stanowiącą nieużytki i odległą od zabudowy mieszkalnej o ok. 300 m. D. i J. N. i P. J. K. podnieśli również, iż na terenie inwestycji działa okresowo, w sposób nielegalny, [...], w której tygodniowa wielkość [...] kilkakrotnie przewyższa wielkość zadeklarowaną przez inwestora w założeniach projektowych i dla której ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Odwołujący się zwrócili także uwagę na konieczność zachowania przez ubiegającego się o lokalizację [...] odpowiednich wymogów sanitarnych i zdrowotnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1999r. znak: Kol. Odw. [...], wydaną na podstawie art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. Nr 15, z 1999 r. poz. 139) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu podzielono ustalenia i argumenty organu I instancji oraz podano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylając poprzednią decyzję Wójta Gminy podjętą w tej sprawie, wskazało w decyzji z dnia [...].03.1999 r., iż niezbędne jest dokładne ustalenie położenia terenu inwestycji w celu stwierdzenia, czy planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu jak i na konieczność bliższego określenia wymogów w zakresie ochrony interesów osób trzecich. Realizując te zalecenia organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy o stosowny wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, z którego wynika, że działka nr [...] we wsi M. położona jest częściowo w terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] symbolem "[...]" tj. w terenie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową i jednorodzinną oraz usługi, częściowo zaś w terenie oznaczonym w planie symbolem "[...]", czyli w terenie upraw polowych i ogrodniczych.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy [...] nie stanowi o przeznaczeniu gruntów znajdujących się w obszarze oznaczonym symbolem "[...]", ale również nie przewiduje całkowitego zakazu lokalizacji przedmiotowych inwestycji. W ocenie organu ustalenia miejscowego planu nie sprzeciwiają się zatem realizacji inwestycji polegającej na budowie [...] zwierząt [...]. W konsekwencji należy podzielić stanowisko organu I instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania dla wnioskowanej inwestycji. Jeśli natomiast chodzi o kwestię ochrony interesów osób trzecich w związku z planowaną inwestycją, to w ocenie organu odwoławczego organ I instancji wskazał, iż ochrona ta winna obejmować wymogi przewidziane przez art. 5 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, zaś rozwiązania projektowe mają zapewnić w zakresie ochrony przed hałasem, Także w kwestii likwidacji ścieków i odpadów, organ I instancji ustalił inwestorowi odpowiednie wymogi, zobowiązując go do odprowadzenia odpadów i ścieków w szczelnych zbiornikach i wywozu do oczyszczalni i zakładu utylizacji odpadów.
W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę będą następnie szczegółowo badane przez właściwy organ warunki techniczne, jakim powinna odpowiadać planowana inwestycja, w tym także usytuowanie projektowanego budynku, uprawnienia inwestora do terenu, na którym ma być prowadzona budowa oraz dokonywana będzie ocena przedłożonego przez inwestora projektu z wymaganiami z zakresu ochrony środowiska oraz innymi przepisami. W tym też postępowaniu znaczenie będzie miało również stanowisko odwołujących się co do wyrażenia zachowania odpowiednich odległości w stosunku do granicy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli oczywiście projektowana inwestycja będzie usytuowana w taki sposób, że będzie wymagała uzyskania zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej. Na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie przesądza się o konkretnym usytuowaniu obiektu budowlanego, będącego przedmiotem postępowania.
Szczegółowe rozwiązania projektowe następują bowiem w projekcie budowlanym oraz w projekcie zagospodarowania działki, które to dokumenty są sprawdzane i badane w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Natomiast w przedmiocie sygnalizowanej przez odwołujących się konieczności zachowania rygorów o charakterze sanitarno - weterynaryjnym, w szczególności określonych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...].01.1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy [...] zwierząt [...] oraz rozbiorze i składowaniu mięsa, to również właściwymi w tej mierze są organy nadzoru sanitarnego i weterynaryjnego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli J. K., M. K., J. N., T. J., J. J., K. J., G. N., A. J., A. J., K. N., P. N., T. N. i D. N. Skarżący zarzucili, że decyzja ta jest niezgodna z prawem i narusza ich interesy w związku z tym, że nie został sporządzony plan zagospodarowania działki na stosownej mapie czym naruszono art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a ponadto powstające odory stanowią uciążliwość dla środowiska, a także dla skarżących zamieszkujących w bliskim sąsiedztwie. Ponadto skarżący zarzucili, że planowana inwestycja nie jest zgodna z miejscowym planem, który w ich ocenie dopuszcza jedynie rzemiosło usługowe i drobną wytwórczość nieuciążliwą, a ewentualne strefy ochronne winny zamykać się w granicach działki inwestora. Ustalone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej w tym dojazdu są nieaktualne i nie zgodne z wymogami obecnie obowiązujących przepisów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.
Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, a także utrzymana przez nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji dotknięte są naruszeniami o takim właśnie charakterze, zatem nie mogły pozostać w obrocie prawnym.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rozstrzygnięcia podjęte przez organy administracji publicznej dotknięte są naruszeniem przepisów prawa materialnego, a to art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 106 k.p.a., które to wady miały wpływ na wynik sprawy. Powyższe normy wprowadzają bowiem obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z wojewodą i właściwym państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Przepis art. 40 ust. 4 pkt 2 uzależnia zatem wydanie decyzji od wyrażenia zgody przez odpowiedni organ i w związku z tym decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ zgodnie z art. 106 k.p.a.
W rozpatrywanej sprawie brak jest ostatecznego postanowienia uzgadniającego wydanego w oparciu o wyżej wskazane przepisy. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] stycznia 1998r. znak: [...] Wojewoda [...] uzgodnił pozytywnie przedłożony projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (k.163 akt adm.), a na powyższe postanowienie zostało złożone zażalenie i postanowieniem organu odwoławczego - Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] grudnia 1998r. znak: [...] postanowienie Wojewody [...] zostało uchylone a postępowanie organu I instancji umorzone (k. 168 akt adm.), jednakże prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2001r. sygn. akt IV SA 396/99 w/w postanowienie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa zostało uchylone. Powyższe rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie oznacza, że "sprawa uzgodnieniowa" znajduje się na etapie zażaleniowym, a w obrocie prawnym pozostało w/w postanowienie uzgadniające Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998r., które w związku z tym nie jest ostateczne.
Brak rozstrzygnięcia w zakresie uzgodnienia czyni zarówno decyzję organu I instancji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jak i utrzymującą ją w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] co najmniej przedwczesną.
W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym organy naruszyły również zasadę czynnego udziału stron, o której stanowi art. 10 § 1 k.p.a., a w związku z tym także zasadę praworządności (art. 7 k.p.a.) oraz zasadę obowiązku pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 10 k.p.a.).
W myśl art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie zaś z art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
W rozpatrywanej sprawie pomimo, iż odwołanie zostało podpisane przez J. K., J. N., D. N., a także T. N., J. K., K. N., G. N., P. N., T. J., J. J. i A. J. – organ odwoławczy uznał za strony postępowania odwoławczego jedynie pierwsze trzy wymienione osoby i tylko w stosunku do nich nastąpiło doręczenie decyzji. Organ odwoławczy podzielił w związku z tym pogląd organu pierwszej instancji, który za strony postępowania uznał oprócz inwestora tylko J. K., J. N. i D. N. Z akt administracyjnych wynika z kolei, że właścicielami działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji byli jedynie D. N. i J. K. Jednakże w związku z charakterem inwestycji – ubojnia wraz z gnojownią (oddziaływanie immisji) oraz faktem podpisania odwołania przez szerszy krąg osób organy powinny dokonać stosownej wykładni art. 28 k.p.a. i ustalić, czy oprócz właścicieli działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji, obszar jej oddziaływania obejmuje także właścicieli dalej położonych działek, a jeśli tak to zapewnić im możliwość czynnego udziału w postępowaniu.
Z uwagi na charakter wskazanych uchybień nie jest aktualnie możliwe ustosunkowanie się Sądu do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, gdyż kontrola w tym względzie będzie mogła nastąpić dopiero po niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym.
Organy administracji publicznej rozpatrując sprawę ponownie winny przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem wymaganych przepisami uzgodnień decyzji, a także ustalić krąg stron postępowania zgodnie z przedstawionymi wskazaniami jak również zapewnić tym osobom możliwość czynnego udziału w postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. oraz w zw. z art. 135 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.