Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r. z późn. zm. Dz.U. nr 109 poz.1157 z 2000r., Dz.U. nr 120 poz. 1268 z 2000r.) oraz na podstawie art. 4 ust. l pkt. 11 w związku z art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 91 poz. 578 z 1998 z późn. zm.) i art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku inwestora – S. sp. z o.o. w W. z dnia [...].11.2001 r., Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla zamierzenia budowlanego: stacja paliw płynnych ze stanowiskiem tankowania gazu LPG, 3 dystrybutory na paliwo płynne, l dystrybutor na gaz LPG, 2 zbiorniki na paliwo płynne jednokomorowe V=50m3, l zbiornik dwukomorowy V=50m3,/ 2x25 m3/ -stalowe podziemne dwuściankowe, l zbiornik podziemny V=20m3 na gaz propan-butan, sklep z myjnią samochodową, znak firmowy oraz infrastruktura techniczna - zlokalizowanego w K. przy ul. A. na działkach nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] i dz. nr [...] obr. [...] K..
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].10.2000roku nr [...] znak: [...]. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedkładając stosowne dokumenty: odpis z księgi wieczystej i zgody właścicieli nieruchomości na przejście z uzbrojeniem. Ponadto organ podniósł, iż projekt zagospodarowania działki (terenu) jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa uchwalonego uchwałą nr VII/58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994r, wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany wraz z raportem oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...].05.2002r. znak [...] oraz zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. pismem z dnia [...].04.2002r. znak [...].
Obydwa organy w swoich rozstrzygnięciach przedstawiły warunki, jakie inwestor winien zachować celem spełnienia wszystkich wymogów wynikających z obowiązujących przepisów, a przyjętych w projekcie budowlanym w formie rozwiązań technicznych, oraz warunków prowadzenia budowy. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska zostały przeprowadzone zgodnie z przepisami art. 32 ust. l pkt. l ustawy z dnia 27.04.2001 r prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627). Podczas prowadzonego postępowania administracyjnego o udzielenie pozwolenia na budowę stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją, przedstawioną przez inwestora.
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się także do uwag i zastrzeżeń zgłoszonych w trakcie postępowania przez Polski Klub E. Okręg M. i wyjaśnił, że zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa zatwierdzonym Uchwałą Nr VIII 58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 roku, teren pod projektowaną inwestycję położony jest: w obszarze mieszkaniowym MI 302 z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi o intensywności mieszkaniowej 1.2-1.6 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. W obszarze tym dopuszcza się nadto lokalizację miedzy innymi urządzeń komunikacyjnych. Zdaniem organu I instancji teren przeznaczony pod projektowaną stację paliw mieści się w granicach dopuszczonych ustaleniami planu pod realizację obiektów z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego w obszarze M 1. Plan zagospodarowania obejmujący lokalizację przedmiotowej inwestycji został również zaopiniowany przez rzeczoznawców: pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych.
W sprawie zaś rozwiązań komunikacyjnych organ I instancji wskazał, że Wojewoda decyzją z dnia [...].05.2002r. znak: [...] udzielił pozwolenia na budowę inwestycji pn: "budowa pasa wyłączenia z ul. A. wraz z przebudową drogi dojazdowej -zlokalizowana w pasie drogowym drogi krajowej na działce nr [...] obr. [...] w K. - dojazd do stacji paliw płynnych z myjnią samochodową".
Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2002 r. znak [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: Polski Klub E. Okręg M. z siedzibą w K. i Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K..
Polski Klub E. Okręg M. wniósł o uchylenie decyzji i zarzucił,iż planowana inwestycja jest niezgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu - obszarem zabudowy mieszkaniowej. Ponadto podniósł, że lokalizowanie stacji benzynowej w pobliskim sąsiedztwie bloku mieszkalnego jest szkodliwe dla mieszkańców, zważywszy, że stacja będzie czynna całą dobę. Podniósł także, że lokalizacja stacji benzynowej tuż obok bloku jest niebezpieczna także z uwagi na płytkie zaleganie wód gruntowych,co może spowodować ich zatrucie jak i na stalą możliwość nadzwyczajnych zagrożeń.
Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K. wniosła o uchylenie decyzji z powodu jej niezgodności z prawem. Przede wszystkim zarzuciła, iż powyższa decyzja nie mogła być wydana z uwagi na toczące się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie to jest: w sprawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Budowlanego w przedmiocie budowy pasa włączenia dla przedmiotowej inwestycji z ul. A., w sprawie skargi na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...].08.2002 roku o podjęciu zawieszonego postępowania dotyczącego przedmiotowej sprawy, w sprawie skargi na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].10.2000r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem Spółdzielni dopóki stronie przysługuje skarga nie można mówić o prawomocności lub ostateczności decyzji.
Dodatkowo podniosła,iż wydana decyzja nie uwzględnia wniosków składanych przez Spółdzielnię dotyczących rozważenia możliwości zminimalizowania skutków istnienia i funkcjonowania stacji paliw dla mieszkańców sąsiedniego budynku mieszkalnego przy ul. A., czy to w postaci ekranów ochronnych czy też innych rozwiązań zabezpieczających takie niekorzystne wpływy.
Decyzją z dnia 14.03.2003 roku znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. l pkt 2, art.81 ust. l pkt 2 i art.82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 19994 roku - prawo budowlane (Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r. z późn. zm.) Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego z dnia [...].10.2000 r. znak: [...] utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2000r. znak: [...]. Organ wskazał, iż wyżej wymienione decyzje były ostateczne, potwierdzały zgodność zamierzenia budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a wniosek o pozwolenie na budowę złożono w terminie ich ważności. Organ podniósł także, iż projekt budowlany wraz z raportem oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko został uzgodniony przez Państwowego Inspektora Budowlanego oraz zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. z dnia [...].04.2002 r. i postępowanie to zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27.04.2001 r. - prawo ochrony środowiska.
Dodatkowo organ II instancji wskazał, iż podane w projekcie zagospodarowania terenu odległości projektowanej zabudowy od obiektu na działkach sąsiednich nie wykazują naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, w tym rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.09.2000r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 98 poz. 1067), jak również naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich w związku z usytuowaniem projektowanej zabudowy. Co do zarzutów, iż lokalizacja inwestycji jest szkodliwa dla mieszkańców i może spowodować zatrucie wód gruntowych organ II instancji uznał je za nieuzasadnione z uwagi na treść raportu o oddziaływaniu powyższej inwestycji na środowisko. Co do zaś zagrożenia pożarowego organ II instancji podniósł, iż projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych.
W związku z czym organ II instancji stwierdził, iż skoro inwestor spełnił wymagania określone ustawą prawo budowlane, to na podstawie art. 35 ust. 4 prawa budowlanego, organ właściwy nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K. i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...].11.2002 roku oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu strona skarżąca powtórzyła zarzuty przedstawione w odwołaniu. Dodatkowo podniosła, iż realizacja stacji paliw w tym rejonie i w takiej odległości od budynku mieszkalnego jak najbardziej narusza uzasadnione interesy mieszkańców budynku przy ul. A.. Zdaniem skarżącej w toku postępowania inwestor w żaden sposób nie wykazał, że inwestycja ta nie wpłynie niekorzystnie na sąsiadujący budynek. Decyzja i projekt techniczny w żaden sposób nie chronią mieszkańców przed zwiększonym hałasem, zapachami i wibracjami. Ponadto strona skarżąca zarzuciła, iż inwestor nie wykonał badań odnośnie wpływu inwestycji na dopływ światła dziennego do mieszkań, nie zaprojektował żadnej ochrony przed hałasem, zapachami, wibracjami. Projekt nie spełnia zatem podstawowych wymogów przewidzianych prawem budowlanym w art. 5 ust. 2 pkt 2, 3, 4 i nie chroni uzasadnionych interesów mieszkańców spółdzielni.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Co do podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów organ II instancji dodatkowo podniósł, iż interes prawny strony skarżącej i osób przez nią reprezentowanych ograniczony jest zakresem dotyczącej ją przepisów prawa materialnego. Zgodnie zaś z art. 5 ust. l pkt 9 i ust. 2 prawa budowlanego nie może być ona pozbawiona dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ani być narażona na uciążliwości powodowane przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie oraz zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby. Zaskarżona decyzja zdaniem strony przeciwnej tych przepisów dotyczących uprawnień sąsiadów nieruchomości nie narusza. Nie zostało także wykazane, by naruszała także warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1271 oznaczoną dalej p.p.s.a.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.) Sądowa kontrola obejmuje zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej w dacie jej wydania.
W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Wojewody z dnia 14 marca 2003 roku oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2002 r. zostały wydane w oparciu o obowiązujące, w dacie ich wydania, przepisy prawa materialnego - ustawę z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (Dz. U. nr 106 z 2000r póz. 1126 z późn. zm.). Także postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bardzo wnikliwie i na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I jak i II instancji poczynił prawidłowe ustalenia. Zgodnie z treścią 35 ust. l ustawy - prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji: "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
- a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
- b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
- c) przepisami, w tym techniczno budowlanymi,
- 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
- 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane".
Odnosząc się po kolei do przedstawionych wyżej wymogów zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustaleniami obowiązującego na tym terenie, miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 roku (Obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6.01.1995 r - Gazeta Urzędowa Miasta Krakowa nr 17). Zgodnie z powyższym planem teren pod inwestycję położony jest w większości, w obszarze mieszkaniowym Ml 302 z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi o intensywności mieszkaniowej 1.2-1.6 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. W terenie tym dopuszcza się lokalizację urządzeń komunikacyjnych pod warunkiem zachowania zasady, aby takie obiekty i urządzenia projektowane i istniejące z zakresu użytkowania dopuszczalnego łącznie, nie zajmowały więcej niż 30 % danego obszaru.
Zgodnie zaś z zapisem § 13 powyższego tekstu planu powierzchnia zajęta na cele z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego dla danego obszaru może zostać powiększona nie więcej niż 10 % określonej w planie powierzchni przeznaczenia dopuszczalnego. Jak wynika z przedstawionego bilansu terenu powierzchnia projektowanej stacji mieści się w rezerwie przeznaczonej dla funkcji dopuszczalnej i jest o 772 m mniejsza od 40 % granicy możliwości określonej w § 16 i § 13 planu. To samo dotyczy zachowania minimum terenów zielonych dla strefy nr 19 (d. bilans terenu wraz z załącznikiem graficznym k. 36- 46 akt adm.). Natomiast § 35 planu zawiera przykładowe wyliczenie urządzeń komunikacyjnych, w tym stacji benzynowych.
Odnosząc się zaś do wymagań z zakresu ochrony środowiska, to na podstawie ustawy z dnia 27.04.2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62,poz.627) oraz obowiązującego w okresie przejściowym rozporządzenia MOSZNiL z dnia 14.07.1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. z 1998 roku Nr 93 poz. 589,) został opracowany raport oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Raport szczegółowo określa: oddziaływanie stacji paliw na stan powietrza atmosferycznego, oddziaływanie stacji paliw na klimat akustyczny, wpływ przedsięwzięcia na wody powierzchniowe, gospodarkę wodno-ściekową, wpływ przedsięwzięcia na wody podziemne oraz grunty, warunki geologiczne, gospodarkę opadami, oddziaływanie przedsięwzięcia na pozostałe elementy jak szatę roślinną, zdrowie ludzi, wpływ projektowanego przedsięwzięcia na krajobraz.
Ponadto zawiera określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko i przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, zmniejszanie lub kompensowanie szkodliwych oddziaływań na środowisko (dowód: raport oddziaływania tom III akt adm.). Raport ten został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...].05.2002r. oraz został zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. z dnia [...].04.2002 r. (dowód: decyzja k. 160 akt adm., opinia k. 156 akt adm.). Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie została zaskarżona w administracyjnym toku instancji. Wnioski wynikające z tej oceny dowodzą, że zatwierdzony projekt budowlany stacji paliw przy spełnieniu nowoczesnych rozwiązań technicznych, które zostały w nim przedstawione nie ma istotnego wpływu na ludzi i otaczające środowisko. Strona zaś skarżąca oprócz tylko ogólnikowych stwierdzeń o uciążliwości inwestycji (hałas, wibracje, zapachy) nie wskazała, które wartości przedstawione w raporcie są nieprawidłowe.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 2000 roku i stosownie do jej treści spełnia przedstawione w niej warunki tj: warunki przestrzenne, warunki w zakresie ochrony zieleni i środowiska, warunki obsługi komunikacyjnej, warunki techniczne dotyczące uzbrojenia terenu (dowód: decyzja k. 47-61 akt adm.). Wniosek zaś o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności powyższej decyzji. Odnośnie podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu, iż nie można wydać decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na złożoną skargę do NSA na decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy podnieść, iż zgodnie z treścią art. 61 § l p.p.s.a wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie pociąga więc za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymania przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego została wyrażona teza, iż ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nawet zaskarżona do sądu administracyjnego nie pozwala organowi na odmowę lub wstrzymanie się od wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. (NSA II SA /Gd 126/00 lex nr 7112).
Sąd dokonał także kontroli zatwierdzonego projektu z przepisami technicznymi. I stosownie do treści rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30.08.1996 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i ich usytuowanie (Dz. U. nr 122 poz. 576 z późn. zm.) Sąd uznał, iż spełnia on warunki w nim określone w szczególności dotyczące: odległości od innych obiektów budowlanych - 20 m (§ 102), łącznej pojemności zbiorników (§ 100), usytuowania zbiorników i rurociągów jak i ich odległości (§ 106 i § 107), stanowiska tankowania pojazdów (§ 133), oddzielenie od drogi publicznej, minimalne strefy zagrożenia wybuchem (§ 7).
Ponadto Sąd dokonał kontroli pod względem zgodności z warunkami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3.11.1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. nr 92 poz.
- 46) jak i w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Stosownie zaś do treści art. 34 ust. 3 prawa budowlanego, projekt budowlany jest kompletny i zawiera: 1) projekt zagospodarowania terenu, sporządzony na aktualnej mapie, 2) projekt architektoniczno - budowlany, 3) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii (umowa o korzystaniu z przyłącza linii energetycznej k. 21 akt adm., warunki przyłącza z ZE k.24a akt adm.), wody i odbiór ścieków (oświadczenie MPWiK z [...].10.2002r. k. 23 akt adm.), ciepła (oświadczenie MPEC z dnia [...].07.2001 r. k. 25 akt adm.), przyłączenie do dróg lądowych (oświadczenie z [...].08.2001 r. k. 27 akt adm.). W dniu [...].10.2001 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Urzędu Miasta K. uzgodnił szczegółową lokalizację obiektu w zakresie przyłącza kabla energetycznego i kanalizacji (uzgodnienie Z.U.D.P. k. 191 akt adm.).
Ponadto pismem z dnia [...].12.2001r. Zarząd Dróg i Komunikacji wyraził zgodę na wejście w teren działki nr [...] obr. [...]- pasa drogowego ulicy A.. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające przygotowanie zawodowe upoważniające do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (dowód: uprawnienia k. 1-15 akt adm.).
Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (dowód: wypis z rejestru gruntów, wypis z księgi wieczystej k. 83 akt adm.)
Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczącej naruszenia przepisu art. 5 ust. 2 pkt. 2, 3 i 4 prawa budowlanego Sąd uznał, iż nie znajdują one uzasadnienia w świetle wyżej wskazanych wymogów jakie spełnia projekt budowlany, a to zarówno pod względem wymagań dotyczących ochrony środowiska jak i przepisów technicznych. Oprócz wskazania powyższego przepisu strona skarżąca nie przedstawiła konkretnych naruszeń projektu budowlanego i nieprawidłowości w przedstawionym raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko. W związku z powyższym Sąd nie miał możliwości się do tego szczegółowo ustosunkować.
Ponadto projekt budowlany przewiduje wykonanie zieleni izolacyjnej od strony budynku mieszkalnego należącego do skarżącej spółdzielni. Należy podkreślić, iż z reguły każda inwestycja prowadzona w pobliskiej zabudowie powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co jednak nie oznacza, że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo (wyrok NSA z dnia 6.06.2001 r. sygn. akt IV SA 532/00).
Reasumując Sąd stwierdza, iż projekt budowlany spełnia wymagania określone w ust. l i 2 art. 35 oraz w art. 32 ust. 4 prawa budowlanego i właściwy organ zgodnie z dyspozycja określoną w art. 35 ust. 4 prawa budowlanego nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Należy wobec powyższego stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja I instancji nie naruszają prawa. Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.