Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 105 kpa, umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w stosunku do T.B., wskazując, że postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ T.B. przy świadczeniu rentowym nie pobiera dodatku kombatanckiego.
Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniósł T.B.
Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 105 kpa utrzymał w mocy decyzję własną z [...].
Kierownik Urzędu w uzasadnieniu decyzji podał, że postępowanie administracyjne w sprawie T.B. zostało wszczęta pismem z [...] listopada 1999 r. Zgodnie z aktami T.B. był członkiem b. ZBoWiD, lecz nie korzystał z uprawnień kombatanckich w myśl ustawy z 23 października 1975 r. o dalszym zwiększeniu świadczeń dla kombatantów i więźniów obozów koncentracyjnych. Fakt ten potwierdziło zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. z [...], z którego wynika, że T.B. "przy świadczeniu rentowym nie pobiera dodatku kombatanckiego".
Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych jednocześnie wskazał, że do dnia wydania decyzji II instancji strona nie złożyła wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich. W myśl art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (dz. u. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późniejszymi zmianami), wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4 mogły być kierowane do Urzędu w określonym trybie do dnia 31 grudnia 1998 r.
Skargę od powyższej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie złożył T.B.. Skarżący podał, że dokumenty i odznaczenia wskazujące na jego działalność kombatancką uległy zniszczeniu w wyniku pożaru. Skarżący wskazał, że nie starał się o potwierdzenie swojej działalności kombatanckiej, gdyż nie wiedział do kogo się zwrócić w związku ze zmieniającym się podziałem administracyjnym kraju.
Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji z [...].
Postanowieniem z [...] 2005 r. postępowanie sądowe zostało zawieszone z uwagi na śmierć skarżącego, a następnie postanowieniem z [...] 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął postępowanie z udziałem H.B. - wdowy po zmarłym skarżącym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na dyspozycję art. 97 § 1 ustawy z 30.
08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), stanowiącą, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga jest uzasadniona, jakkolwiek z innego powodu niż wskazano w skardze
Rozstrzygnięcia podjęte w niniejszej sprawie przez Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawarte w decyzji z [...] znak: [...] oraz w decyzji z [...] znak: [...] zostały oparte na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn. zm.), a ponieważ T.B. złożył wniosek o przyznanie uprawnień przewidzianych w ustawie po upływie ustawowego terminu tj. po 31 grudnia 1998 r. - organ umorzył postępowanie.
Należy jednak wskazać, że wyrokiem z 15 kwietnia 2003 r. sygn. akt SK 4/02 (DzU. nr 72, poz. 658 z 29 kwietnia 2003 r.) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z 24.
01. 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn. zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 23 Konstytucji RP. W związku z czym z dniem 29 kwietnia 2003 r. przepis ten utracił moc.
Zgodnie z art. 145 a § 1 kpa można żądać wznowienia postępowania administracyjnego gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Skoro więc w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego, w wyniku którego została wydana zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, sąd administracyjny uprawniony jest do uchylenia zaskarżonej decyzji jak również decyzji ją poprzedzającej na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "b" p.p.s.a.
W związku z powyższym w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a