Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęły wnioski J.F. i S.F. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 maja 2013 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki
Z oświadczenia zawartego we wnioskach "PPF" wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z synem G.F., synową A.F. oraz dwójką wnucząt: M. ur. 1994 r. i M. ur. 2001 r. Miesięczny dochód brutto rodziny wynosi 4.312,49 zł i stanowi go emerytura S.F. w wysokości 1.687,95 zł, emerytura J.F. w wysokości 1.076,39 zł, wynagrodzenie za pracę A.F. na ¾ etatu w wysokości 1.323,75 zł oraz kwota 224,40 zł stanowiąca dochód wnuka M. Syn skarżących G. jest osobą bezrobotną. W skład majątku wnioskodawców wchodzi dom o powierzchni użytkowej 110 m² oraz działka pod domem wielkości 6,14 ara. Skarżący nie dysponują oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podnieśli, iż ze względu na stan zdrowia pozostają w ciągłym leczeniu. Skarżąca cierpi na depresję, cukrzycę, astmę, zwyrodnienie stawów i dolegliwości kardiologiczne. Skarżący zaś choruje na zwyrodnienie stawów kolanowych i biodrowych, schorzenia kardiologiczne, nadciśnienie, cukrzycę. W 2010 roku S.F. przeszedł zabieg operacyjny usunięcia krwiaka nadtwardówkowego oraz wstawienie implantów w miejsca ubytku kości. Ostatnie badania kontrolne rezonansem magnetycznym wykazały oponiaka. Skarżącym brakuje środków finansowych na lekarzy i wykupienie lekarstw. Marzną, bo brak im pieniędzy na ogrzewanie, a także na prąd, wodę, śmieci i wyżywienie. Z tych względów proszą o wszechstronną pomoc w katastrofalnej sytuacji.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na ich rzecz pełnomocnika z urzędu.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili w sposób wystarczający i skuteczny, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Za taką decyzją przemawiał fakt, że skarżący są osobami starszymi i schorowanymi. Pozostają w stałym leczeniu, co wiąże się z obciążeniem domowego budżetu wydatkami na zakup koniecznych lekarstw. Małżonkowie F. dysponują, co prawda, stałymi dochodami z tytułu świadczeń emerytalnych, jednakże środki te w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia.
Pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi syn G. jest osobą bezrobotną, zaś synowa A. jest zatrudniona do dnia 25 lutego 2014 roku na niepełny etat. Średni miesięczny dochód przypadający na członka rodziny skarżących wynosi 718,75 zł (4.312,49 zł / 6 osób). Nie są to dochody wysokie zważywszy na aktualny poziom cen za dobra i usługi. Skarżący nie posiadają przy tym oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania J..i S.F. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na ich rzecz adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.