Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2001 r. znak [....] na podstawie art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.Nr 115 poz. 741) - art. 123 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz.U.Nr 98 poz. 1071) oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko zatwierdzonego Uchwałą Nr 14/92 Rady Gminy z dnia 20 marca 1992 roku (Dz.U. Województwa Nowosądeckiego nr 12/92 z dnia 21 kwietnia 1992 r. poz.
99) po rozpatrzeniu wniosku: Przedsiębiorstwa [....] "[....] " Sp. z o.o. w N. w sprawie zaopiniowania podziału działek nr nr [....], [....], i innych...... położonych w O. oraz dz. nr [....], [....], położonych w miejscowości B. Wójt Gminy Łącko postanowił pozytywnie zaopiniować przedłożony projekt podziału działek nr nr [....], [....], i innych położonych w O. oraz dz. nr [....], [....], położonych w B. opracowany przez geodetę uprawnionego J.M. i stwierdzić, że jest on zgodny z planem miejscowym.
W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że zgodnie z ustaleniami wyżej cytowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko, działki nr nr [....], [....] w O. położone są w terenie budownictwa mieszkaniowego zagrodowego i jednorodzinnego oznaczonym symbolem 5 MRj, działki nr nr [....],[....], etc....... w O. i [....],[....],[....],[....], w B. są w terenach rolnych. Działki nr nr [....],[....],[....], etc...... zostały wydzielona w celu wykonania przebudowy układu drogowego w O. W zażaleniach od powyższego postanowienia M.C., A.C. i F.C. nie precyzując wniosków co do oczekiwanego rozstrzygnięcia sprawy wywołanej wniesieniem zażalenia zarzucili, iż nie rozumieją na jakiej podstawie zostało wszczęte przez Gminę postępowanie w stosunku do działek, które nie stanowią jej własności.
Decyzją z dnia 5 maja 2004 r. nr: [....] na podstawie art. 138 §1 pkt. 2 oraz art. 61 § l i 105 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu powyższych zażaleń Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanowiło uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć sprawę przed organem I instancji.
W jej uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżonym postanowieniem Wójt Gminy Ł. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału działek ew. nr nr [....],[....], etc.... położonych w O. oraz dz. nr [....] i [....], położonych w B. oraz stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż z akt sprawy wynika, że po złożeniu zażaleń przez strony organ I instancji rozpoczął rokowania w celu ustalenia warunków podziału nieruchomości możliwych do zaakceptowania przez wszystkie zainteresowane strony, a inwestor opracował nową koncepcję rozwiązania budowy mostu w O. oraz przedstawił nowy projekt podziału nieruchomości, jednocześnie składając wniosek o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M.C. nie precyzując wniosków co do oczekiwanego rozstrzygnięcia sprawy wywołanej jej wniesieniem zarzucił, że żadna ze stron przedmiotowego postępowania nie występowała z wnioskiem o jego wszczęcie, on sam nie występował o umorzenie postępowania, a mimo to organ II instancji uchylił postanowienie organu I instancji i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Zarzucił także, iż prowadzone trwałe prace budowlane obiektu mostowego wraz z dojazdem częściowo obejmują działkę stanowiącą jego własność, a ponadto na pograniczu obiektu mostowego i potoku [....] z działką stanowiącą jego własność nie zostały usytuowane słupki graniczne. Ponadto skarżący zarzucił, że organ II instancji nie podał podstawy prawnej dlaczego zwalnia organ I instancji za opóźnienie w przesłaniu jego zażalenia do organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej oznaczonej jako p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Zgodnie zaś z treścią art. 135 ustawy sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa wymienia art. 145 p.p.s.a. W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę uchyla zaskarżoną decyzję wówczas, gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Skargę należało uwzględnić, ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane.
Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada czynnego udziału stron w postępowaniu, wyrażona w art. 10 k.p.a. Na jej podstawie organy administracji publicznej obowiązane są w każdej sprawie ustalić krąg podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., a następnie umożliwić tym osobom czynny udział w postępowaniu. Wynika stąd konieczność skutecznego zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wyrażenia własnego stanowiska oraz doręczenia im zapadłych w sprawie postanowień i decyzji.
Wskazać należy, iż naruszenie tej zasady poprzez pominięcie którejkolwiek ze stron stanowi podstawę weryfikacji ostatecznej już decyzji administracyjnej w drodze wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), natomiast na etapie kontroli sądowoadministracyjnej obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak wskazano to powyżej.
Kontrolowane postępowanie administracyjne budzi poważne zastrzeżenia odnośnie realizacji w nim opisanej powyżej zasady. Organy od samego początku traktowały jako jego stronę M.W., który w rejestrze gruntów figurował jako właściciel działki nr [....] - w postanowieniu z dnia 2 października 2001 roku został on wskazany jako jeden z adresatów, aczkolwiek w aktach brak zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia. Natomiast zaskarżona decyzja wysłana na jego adres powróciła do organu drugiej instancji z relacją "adresat zmarł". Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie skarżący M.C. podał, iż M.W. zmarł około 30 lat temu. Powyższe oznacza, iż organy, prowadzące postępowanie administracyjne nie ustaliły w sposób prawidłowy kręgu jego stron, opierając się na zapisach zawartych w ewidencji gruntów, które jednak okazały się nieaktualne. Figurujący w rejestrze gruntów M.W. zmarł- jak wynika z ustnej informacji skarżącego- około 30 lat temu, zatem na długo przed wszczęciem postępowania administracyjnego.
Przymiot stron postępowania przysługiwał zatem następcom prawnym M.W. - tymczasem ich dane nie zostały ustalone, organy postępowania nie podjęły żadnych działań, mających na celu ich odnalezienie, a co za tym idzie- w żaden sposób nie mieli oni zapewnionej możliwości wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym. Ponieważ nastąpiło to bez ich winy, okoliczność ta stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zaś na etapie postępowania sądowoadministracyjnego- powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę iż pominięcie spadkobierców M.W. miało miejsce od samego początku postępowania, należało- korzystając z możliwości, stwarzanej przez art. 135 p.p.s.a.- uchylić również postanowienie organu pierwszej instancji.
Organy administracji publicznej, rozpatrując sprawę ponownie, winny zapewnić możliwość czynnego udziału wszystkim stronom postępowania. W tym celu konieczne będzie ustalenie następców prawnych zmarłego M.W., będących aktualnie właścicielami działki nr [....].
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., o kosztach postępowania rozstrzygając w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.