Uzasadnienie
Pan T.P., Przewodniczący Komitetu Osiedla "[...]" pismem z dnia 30 lipca 2004r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 czerwca 2004r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...].09.200Ir. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. budynek usługowo- hurtownia opakowań z folii PCV, na działce nr "1" w Wieliczce.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, gdyż skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją będącą przedmiotem zaskarżenia.
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 czerwca 2004r. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Jak wynika z analizy akt postępowania administracyjnego zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 czerwca 2004r., nr [...] nie została skierowana do T.P. lub do Komitetu Osiedla "[...]", jako do strony postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze w/w przepis podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego musi mieć w złożeniu takiej skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego. Interes prawnym w tym wymiarze oparty więc musi być na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do oznaczonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu. W odróżnieniu od interesu prawnego - interes faktyczny ma dana osoba wówczas, gdy jest ona bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego interesu poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącego stanowić podstawę skierowania żądania określonych czynności organu administracyjnego. W takiej sytuacji osobie nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym.
Skarżący nie wykazał w treści swojej skargi interesu prawnego do jej wniesienia, a w konsekwencji legitymacji do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie formułowana jest teza, iż stronami postępowania o ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogą być wyłącznie właściciele i użytkownicy wieczyści.
Z akt sprawy nie wynika aby Komitet Osiedla "[...]" - jako odrębny podmiot - był właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jakiejkolwiek nieruchomości położonej w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Nie został on również, w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją, dopuszczony na prawach strony w trybie art. 31 k.p.a. W konsekwencji Komitet Osiedla "[...]" nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji oraz nie brał w nim udziału na prawach strony. Zatem nie ma własnego interesu prawnego do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Podobnie z akt sprawy nie wynika, aby nieruchomość, której skarżący T.P. byłby właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, sąsiadowała z terenem inwestycji położonym na działce nr "1" w W. Skarżący nie wykazał też, iż jego nieruchomość sąsiaduje z terenem inwestycji w taki sposób, że planowana inwestycja będzie na nią oddziaływać. Skarżący również nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu - jako strona tego postępowania mająca interes prawny, lecz jako podmiot mający interes faktyczny w korzystnym dla siebie rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy i na takiej zasadzie był informowany o poszczególnych etapach postępowania administracyjnego. Nie wiąże się to jednak z przyznaniem mu jakichkolwiek praw, a zwłaszcza statusu strony, w tym postępowaniu. Posiadanie interesu faktycznego w rozstrzygnięciu sprawy nie przesądza bowiem o tym, iż podmiotowi legitymującemu się takim interesem przysługuje status strony postępowania administracyjnego, gdyż ten zależny jest od posiadania interesu prawnego.
W złożonej skardze T.P. podaje jedynie zarzuty merytoryczne, kwestionując zasadność wydania zaskarżonej decyzji i zawarte w niej rozstrzygnięcie, w żaden jednak sposób nie wykazując swojego interesu prawnego w kontroli przez Sąd zaskarżonego aktu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.