Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia z dnia 12 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 96/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi.
W dniu 17 marca 2015 r. pełnomocnik uczestniczki złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Strona, stosownie do art. 157 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), w skrócie jako "P.p.s.a.", może w ciągu 14 dni od daty ogłoszenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. pełnomocnik uczestniczki G.C. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
W powyższych okolicznościach stwierdzić należało, iż wniosek o uzupełnienie wyroku w świetle art. 224 p.p.s.a. zasługiwał na uwzględnienie o czym orzeczono jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 157 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Natomiast poddając merytorycznej ocenie zasadność wniosku pełnomocnika uczestniczki należy wskazać, że na stronach postępowania przed sądem administracyjnym ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę orzekania o zwrocie kosztów między stronami zostały ściśle unormowane w art. 200, 203 i 204 p.p.s.a. i nie można ich interpretować rozszerzająco (por. uchwała 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2008 r. I OPS 4/07).
Otóż art. 200 p.p.s.a. stanowi, iż w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego i tylko wówczas, gdy skarga okaże się zasadna.
Kolejnym wyjątkiem od zasady ponoszenia przez stronę własnych kosztów postępowania, związanych z jej udziałem w sprawie, jest rozwiązanie zawarte w art. 203 i 204 p.p.s.a., zgodnie z którym rozliczenie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego następuje między stronami postępowania sądowoadministracyjnego sensu stricto - skarżącym i organem administracji publicznej (art.
32) a podmiotem, który wniósł skargę kasacyjną. Stosownie do zawartego w nich unormowania koszty postępowania kasacyjnego podlegają zwrotowi "w obydwie strony", w zależności od wyniku sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co jest związane z finansową odpowiedzialnością za wynik postępowania (zasada rezultatu).
Z uwagi na regulacje wyżej wskazane w zakresie obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przez strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym wniosek pełnomocnika uczestniczki o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego podlegał oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 199 p.p.s.a.