Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2011 roku M.B. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o przyznanie adwokata z urzędu w sprawie o sygn. akt II OSK 202/10 dotyczącej skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 972/09. Wniosek swój skarżąca uzasadniła faktem wypowiedzenia pełnomocnictwa adwokatowi A.B., gdyż nie było jej stać na opłacenie wynagrodzenia tego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie za pismem z dnia 20 stycznia 2011 roku przekazał wniosek skarżącej do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zmianami) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że uprawniony podmiot może wystąpić ze stosownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania sądowego prawomocnym wyrokiem. Z drugiej jednak strony wydanie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze pozytywne rozpoznawanie wniosków w tym właśnie zakresie.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej M.B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu. Orzeczenie to ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] lipca 2009 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat B.C., któremu skarżąca w dniu 4 sierpnia 2009 roku udzieliła stosownego pełnomocnictwa. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 roku.
Jak wynika z akt sprawy, przyznane prawo pomocy nie zostało skarżącej cofnięte na podstawie art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 243 § 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Powyższe oznacza, że skarżąca może korzystać z pomocy fachowego pełnomocnika bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków w całym postępowaniu rozpoznawczym, egzekucyjnym, a także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zainicjowanym skargą kasacyjną. Dysponując prawem do pełnomocnika z urzędu w niniejszym postępowaniu skarżąca nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu.
Z tego względu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie mógł zostać uwzględniony, a postępowanie w tej kwestii należało umorzyć jako bezprzedmiotowe na postawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.