Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 4 czerwca 2012 r. znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 17 kwietnia 2012 r. o odmowie przyznania J.S. uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. nr 87, poz. 395 ze zm.). Decyzja ta została doręczona J.S. 14 czerwca 2012 r. (k. [...] akt adm.).
W dniu 21 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) J.S,. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, twierdząc, że w czasie, gdy biegł termin do wniesienia skargi, bardzo pogorszył się stan jego zdrowia. W odpowiedzi na wezwanie o uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu J.S. podał, że w czerwcu 2012 r. cierpiał na depresję, a także schorzenie kręgosłupa skutkujące brakiem możliwości utrzymania równowagi i zawrotami głowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy". (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 479/07 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wskazano w przytoczonym wyżej orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani wiek ani stan zdrowia same w sobie nie wykluczają istnienia winy skarżącej w uchybieniu terminu. Istotnym jest też, że od strony dbającej należycie o swoje interesy w toczącym się postępowaniu zasadnym jest wymaganie dołożenia wszelkich starań w celu dochowania terminu (NSA w cytowanym wyroku mówi wręcz o "użyciu największego w danych warunkach wysiłku"). Dlatego też Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący ogólnie powołał się na zły stan zdrowia i nie przedstawił żadnych dokumentów lekarskich potwierdzających, w jakim okresie i jakie schorzenia u niego wystąpiły, a także jaki był wpływ tych schorzeń na możliwość wniesienia skargi w terminie.
Skarżący nie wyjaśnił też, czy miał możliwość złożenia skargi przy pomocy innych osób. W ocenie Sądu skarżący ani we wniosku o przywrócenie terminu ani w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie o uzupełnienie tego wniosku, nie uprawdopodobnił, że po odebraniu decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych miały miejsce takie okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły skarżącemu wniesienie skargi w terminie.
W związku z powyższym Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.