Uzasadnienie
"A." sp. z o.o z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Województwa [...] – Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] polegającą na odmowie wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania ustalonego i przyznanego stronie skarżącej decyzją Wojewody [...] z 24 marca 2017 r., znak: [...], dokonaną pismem z 30 maja 2017 r., znak: [...]. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Zarządu Województwa [...].
W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w piśmie z 28 kwietnia 2017 r. zwróciła się do Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 12 ust. 5a ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, z [...]. W piśmie z 30 maja 2017 r. organ odmówił wypłaty zaliczki.
W odpowiedzi na skargę Województwo [...] – Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, że zaskarżona czynność nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Strona skarżąca wniosła skargę na opisaną na wstępie czynność za pośrednictwem Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] (sprawa zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 977/17), jak również Zarządu Województwa [...] (niniejsza sprawa).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Okoliczności te ocenić należy według stanu rzeczy w dniu wniesienia skargi, która jako tożsama z poprzednio wniesioną miałaby podlegać odrzuceniu.
Stan sprawy w toku powstaje poprzez wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym co powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Powstanie stanu sprawy w toku stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
W niniejszej sprawie działka nr [...] w związku z wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej przeszła na własność Województwa [...]. Zgodnie z decyzją z 24 marca 2017 r., znak [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania został zobowiązany Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], działający w imieniu Zarządu Województwa [...]. Zarząd ten jest jednostką organizacyjną przy pomocy której, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. 2016 r., poz. 1440) Zarząd Województwa [...] wykonuje swoje obowiązki zarządcy drogi. Zaskarżona czynność w postaci pisma informującego o odmowie wypłaty zaliczki została podjęta przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] działający w imieniu Województwa [...].
Zatem niewątpliwie zachodzi tożsamość sprawy: występuje ten sam podmiot, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.
Skoro niniejsza sprawa (objęta skargą, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 984/17) została wniesiona już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Kr 977/17 (zarejestrowanej jako pierwsza), to nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.