Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2002 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 134 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst z 2000 r. Dz.U. Nr 98 poz. 1071) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane (jednolity tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126) stwierdził, że zażalenie A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...].12.2001 r, znak: [...] postanawiające wstrzymać prowadzenie robót budowlanych (przygotowawczych do realizacji budynku mieszkalnego) realizowanych na działkach nr 1 i 2 w O. i wstrzymać budowę ogrodzenia działki nr 2 od strony drogi nr [...] w O. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 kpa.
W jego uzasadnieniu organ wskazał, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia zażalenia - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania, zaś uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia a zatem organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Dalej wskazał, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie żalącej się tj. A. M. w dniu 23 stycznia 2002 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia w aktach sprawy - karta nr 34 akt organu I instancji). Podkreślił, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, o czym pouczono żalącego się w treści zaskarżonego postanowienia, że A. M. złożył przedmiotowe zażalenie w dniu 31 stycznia 2002 r. (dowód: pieczęć wpływu zażalenia do Kancelarii Starostwa Powiatowego w M. / co musiało skutkować stwierdzeniem, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem 7- mio dniowego terminu do jego złożenia, który upłynął w dniu 30 stycznia 2002 r. W takiej zaś sytuacji, zgodnie z art. 134 Kpa organ musiał stwierdzić w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Nadto organ podkreślił, że rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa / art. 156 § 1 pkt. 2 Kpa/, bowiem oznaczałoby weryfikację w postępowaniu zażaleniowym ostatecznego postanowienia, a zatem postanowienia, które korzysta z wynikającej z art. 16 Kpa zasady trwałości, zaś zgodnie z uregulowaniami procedury administracyjnej postanowienia na które przysługuje zażalenie mogą być wyeliminowane z obrotu prawnego jedynie w trybie wznowienia postępowania oraz w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności (art. 126 Kpa).
Ponadto organ odwoławczy nadmienił, że w piśmie z dnia 11.02.2002 r. będącym uzupełnieniem zażalenia z dnia 29.01.2002 r. A. M. nie złożył wniosku o przywrócenie przez organ odwoławczy terminu złożenia zażalenia, zaś organ nie jest upoważniony do podjęcia postępowania w myśl art. 58 § 1 kpa z urzędu, a wyłącznie na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. M. i R. M. domagali się jego uchylenia i nadania biegu zażaleniu od postanowienia z dnia [...] grudnia 2001 r. zarzucając, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie, bo w dniu 30 stycznia 2002 r., co zostało potwierdzone na odpisie złożonego zażalenia. Podkreślili także, że kwestia daty złożenia przedmiotowego zażalenia była przedmiotem postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Starostę Powiatowego w M., który ustalił i poinformował Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., że przedmiotowe zażalenie zostało faktycznie złożone w Starostwie Powiatowym w dniu 30 stycznia 2002 r., a zarejestrowane przez urzędnika dopiero w dniu następnym tj. w dniu 31 stycznia 2002 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ale wówczas gdy takie uchybienie terminu istotnie nastąpiło.
W nin. sprawie wprawdzie organ dysponował oryginałem zażalenia wniesionego przez skarżącego na którym widnieje data wpływu do Starostwa Powiatowego w M. w dniu 31 stycznia 2002 r., ale skarżący przedstawił na potwierdzenie swojego stanowiska o zachowaniu ustawowego terminu do złożenia zażalenia kserokopię odpisu przedmiotowego zażalenia na której widnieje potwierdzenie daty wpływu do Starostwa Powiatowego w M. w dniu 30 stycznia 2002 r. Wprawdzie na wezwanie organu w zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył oryginału odpisu przedmiotowego zażalenia ale ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Starosty jednoznacznie wynika, że przedmiotowe zażalenie zostało złożone w Starostwie Powiatowym w dniu 30 stycznia 2002 r., a nie jak przyjął organ odwoławczy w dniu 31 stycznia 2002 r. Tym samym należało stwierdzić, że przedmiotowe zażalenie zostało złożone w ustawowym terminie.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności uznając, że organ odwoławczy naruszył zasadę wyrażoną w art. 134 kpa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c cyt. wyżej ustawy, o kosztach postępowania orzekając na zasadzie art. 200 tej ustawy.