Uzasadnienie
Decyzją nr 201/2023 z 19 maja 2023 r. znak WOB.7721.123.2023.NOGI Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: K.p.a.) uchylił decyzję ustną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza zawartą w protokole kontroli nr 85/2023 z 21 lutego 2023 r. znak IK.5140.31.2023 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja organu odwoławczego zawierała pouczenie, że służy od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja została doręczona M. B. (dalej: skarżący) 9 czerwca 2023 r.
Pismem nadanym 10 lipca 2023 r. skarżący wniósł sprzeciw (zatytułowany "skarga") od opisanej wyżej decyzji kasacyjnej Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl art. 64c § 1 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 P.p.s.a.). Z kolei jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu 9 czerwca 2023 r. Ostatnim dniem na wniesienie sprzeciwu był wobec tego 23 czerwca 2023 r. Sprzeciw został nadany w placówce pocztowej 10 lipca 2023 r., zatem nastąpiło to po upływie terminu do jego wniesienia.
Mając powyższe na względzie, Sąd był zobligowany orzec jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.