Uzasadnienie
Z. O. wniosła skargę na postanowienie Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] o odmowie przyznania uprawnień do świadczeń pieniężnych.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o umorzenie postępowania z uwagi na to, iż decyzją z dnia [..] Nr [...] uwzględniono skargę Z. O. w całości i uchylono decyzję z dnia [...] Nr [..] decyzję z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [..] Nr [...] i przyznano skarżącej uprawnienie do świadczenia pieniężnego.
Pismem z dnia 20 stycznia 2005r. Z. O. cofnęła skargę na postanowienie z dnia [...] z uwagi na podjęcie przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji z dnia [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wedle tego przepisu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 powołanej ustawy. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Skarżąca Z. O. w swojej skardze wniosła o przyznanie świadczenia pieniężnego, a w zawartym w skardze stwierdzeniu "jak wróciłam przeszedł termin i napisałam, ale było za późno", przyznała, iż uchybiła 14 - dniowemu terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Okoliczność uchybienia terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy potwierdza także porównanie daty doręczenia decyzji z dnia [..] i daty złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzję z dnia [...] doręczono w dniu 20 maja 2004r., zaś wniosek złożono w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 14 czerwca 2004r. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, niezmierzające do obejścia prawa, a także niepowodujące utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.