Uzasadnienie
C.H. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2185 złotych. Skarżący posiada dom o powierzchni 90 m kw., nie deklaruje posiadania innego wartościowego majątku (jedynie 17 – letni samochód P.), oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu strona skarżąca podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Skarżący oświadczył, że jest osobą starszą, schorowaną, podobnie jak jego żona. Podał, że miesięcznie przeznacza na leki kwotę ok. 300 złotych, inne wydatki to: energia elektryczna – 100 złotych, gaz 200 – 300 złotych, telefon – 100 złotych. Coroczne remonty domu to wydatek rzędu 1000 złotych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący jest osobą starszą, schorowaną i deklaruje osiąganie dochodów jedynie z tytułu emerytury, której wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów pełnego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG