Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2014 r. J. I.-F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o wydaniu z naruszeniem prawa decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. R. i B. P., działającym w spółce cywilnej A S.C., pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. K. 71/73, na działce o nr ewid. 57/1 w obrębie [...].
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wobec ostateczności decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wyjaśnił, że w zaskarżonej decyzji mylnie zawarto pouczenie o przysługującym stronom prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, a strona skarżąca oprócz skargi do sądu wniosła także odwołanie od przedmiotowej decyzji do Ministra Infrastruktury i Rozwoju, które zostało przekazane wraz z aktami sprawy do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie jako organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 127 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji; właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Zgodnie z kolei z art. 150 § 1 k.p.a. organem właściwym do wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Wojewoda [...] w sprawie, co do której toczy się postępowanie wznowieniowe, wydał decyzję w ostatniej instancji, bowiem decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym. Strona zaskarżając przedmiotową decyzję wniosła zatem skargę na decyzję Wojewody [...], który orzekał jako organ I instancji w postępowaniu wszczętym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Mimo błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji stronie przysługiwało odwołanie do organu wyższej instancji, co zresztą uczyniła składając odwołanie przekazane według właściwości Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Warszawie.
Jeżeli administracyjny tryb odwoławczy nie zostanie wyczerpany, a mimo to zostanie wniesiona skarga, sąd administracyjny odrzuca ją jako niedopuszczalną. O uprawnieniu do wniesienia skargi nie może bowiem przesądzać oczywiście błędne pouczenie o dopuszczalności takiego środka (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt I OZ 769/11, publ. LEX nr 964736). Taka sytuacja niewątpliwie wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem kierując się błędnym pouczeniem strona złożyła skargę od decyzji nieostatecznej.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
LS