Uzasadnienie
II SA/Łd 1009/16
Gmina Miasto R. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...]. Decyzją tą SKO uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] roku, którą odmówiono inwestorowi określenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącej instalacji do unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych i określiło środowiskowe uwarunkowania dla powyższej inwestycji. W uzasadnieniu skargi Gmina wskazała, ze realizacja przedsięwzięcia spowoduje znaczny wzrost transportu m.in. na drogach dojazdowych do terenu inwestycji. Tym samym Gmina, jako właściciel i zarządca dróg gminnych oraz terenów, na które oddziaływać będzie ten ruch a więc i planowane przedsięwzięcie, ma legitymację do złożenia skargi.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P. wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że w rozpatrywanej sprawie Gmina nie występuje jako adresat decyzji, uczestnik postępowania, a jako organ wydający decyzję w I instancji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stanowisko organu II instancji i wniosek o odrzucenie skargi są uzasadnione.
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.DZ.U.2016.718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się, tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku.
Brak po stronie wnoszącego skargę interesu prawnego, o którym mowa w powyższym przepisie stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 k.p.a.
Możliwość wniesienia przez podmioty prawa skargi do sądu administracyjnego jest niczym innym, jak zapewnieniem obywatelom ochrony przed bezprawnym działaniem administracji, nie może zatem takiej ochrony domagać się podmiot, który w sprawie sam jako administracja występował na pierwszym jej etapie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2012 roku w sprawie sygn.. akt II FSK 527/12 i powołane tam orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego).
W ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Tym samym Gmina Miasto R., której organ - Prezydent orzekał w sprawie zakończonej ostateczną decyzją SKO, która została przez niego zaskarżona, nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu przed sądem.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd skargę odrzucił.
A. P.