Uzasadnienie
II SA/Łd 1010/10
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
W dniu 8 grudnia 2010 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący jest osobą samotną, pensjonariuszem domu pomocy społecznej. Strona otrzymuje emeryturę w wysokości 2.309 złotych, z której ponosi koszty pobytu w domu pomocy społecznej (1.237 złotych). Ze względu na stan zdrowia wymaga stałej opieki, na leki przeznacza miesięcznie kwotę ok. 350 – 500 złotych. Skarżący nie wykazał posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Ponadto strona skarżąca oświadczyła, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wniosek skarżącego w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata jest uzasadniony. Zważywszy bowiem na sytuację osobistą, zdrowotną i materialną przedstawioną w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG