Uzasadnienie
W dniu 30 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodzącego Wydziału II z dnia 1 grudnia 2015 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2015 r. Wobec powyższego termin do uzupełnienia braków skargi biegł od dnia 8 grudnia 2015 r. do dnia 14 grudnia 2015 r. i upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w tekście: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Sąd nie podejmie jednak żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi i pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku skargi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakiem uniemożliwiającym jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.
Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
a.bł.