Uzasadnienie
II SA/Łd 1015/12
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek adwokata M.C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 1015/15, uwzględniającego skargę B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, a także za udział w dniu 27 czerwca 2014 r. w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jednocześnie pełnomocnik z urzędu skarżącej wniósł o zwrot kosztów przejazdu pociągiem relacja Ł. – W. – Ł., okazując wprawdzie tylko bilet kolejowy w jedną stronę – do W. (koszt biletu wyniósł 29,90 zł), bowiem bilet powrotny zaginął, jednak referendarz sądowy uznał, że okoliczność powrotu do Ł. nie budzi wątpliwości. Wyżej wymienione pismo zawierało także oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części.
Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, przepisy art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Uwzględniając powyższy wniosek, stosownie do przepisu § 19 pkt 1 i 2 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461), oraz na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.
Odnosząc się zaś do żądania wnioskodawcy przyznania wynagrodzenia w wysokości czterokrotności (bądź 150 %) stawki minimalnej, należy stwierdzić, że nie zostało ono uzasadnione ani nakładem pracy, ani z powołaniem się na żadne inne okoliczności. Również referendarz nie dopatrzył się podstaw do podwyższenia stawki minimalnej za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną i udział w rozprawie przed NSA. Wobec powyższego wniosek przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony.
lf