Uzasadnienie
II SA/Łd 1017/10
Uzasadnienie
A. C. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, na utrzymaniu którego pozostaje. Skarżąca wskazała, że od roku 2000 jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżąca oświadczyła, że ani ona, ani mąż nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności.
W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 29 grudnia 2010 r. skarżąca, na podstawie art. 255 p.p.s.a., została wezwana do przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego rachunku bankowego, podobnie jak jej mąż, ani żadnych oszczędności z tym związanych. Z zaświadczenia wystawionego przez pracodawcę męża skarżącej wynika natomiast, że jest on zatrudniony w wymiarze ½ etatu z wynagrodzeniem w wysokości 750 złotych. Skarżąca przedstawiła również zaświadczenie z PUP z dnia 25 stycznia 2011 r. w O., z którego wynika, że jest ona zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia 3 września 2010 r., a w okresie od 26 października 2010 r. do 25 stycznia 2011 r. pobierała stypendium. Strona nadesłała również kserokopię zeznania podatkowego za rok 2009.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności warto zwrócić uwagę, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, iż strona zobowiązana była do wykazania, iż nie posiada środków na pokrycie pełnego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od roku 2000, a jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenia jej męża. Tymczasem z nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów wynika, że skarżąca została zarejestrowana jako osoba bezrobotna dopiero we wrześniu 2010 r., czyli już po złożeniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponadto z treści zaświadczenia wynika, iż skarżąca od 26 października 2010 r. do dnia wystawienia dokumentu, tj. do dnia 25 stycznia 2011 r. otrzymywała z PUP świadczenie w postaci stypendium. Informacje wynikające z nadesłanych dokumentów nie potwierdzają zatem w pełni oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy. Abstrahując jednak od powyższego należy stwierdzić, że biorąc pod uwagę informacje wynikające z ogółu przedstawionych dokumentów i oświadczeń, a dotyczące deklarowanych przez małżonków dochodów, wniosek skarżącej należy uwzględnić.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
a.tp.