Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołań H. i J. P. oraz P. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części nałożonego obowiązku wykonania inwentaryzacji budowlanej zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalnego, ekspertyzy budowlanej sporządzonej przez rzeczoznawcę i projektu przebudowy dachu oraz uchylił w zakresie przyjętej podstawy prawnej i orzekł wykonanie nałożonego obowiązku na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zmianami).
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że w związku z interwencją P. B. w dniu 25.03. 2002 r. przeprowadzona została wizja na terenie nieruchomości położonej w B., stanowiącej własność H. i J. małżonków P. W trakcie kontroli stwierdzono, że prowadzona przez inwestorów budowa została zakończona, a rozbudowę budynku mieszkalnego zrealizowano z odstępstwami od wydanego pozwolenia na budowę.
W wyniku przedmiotowej kontroli postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do podjęcia działań w sprawie popełnionej samowoli budowlanej. W dniu [...] Powiatowy Inspektor wydał decyzję nr [...] nakazującą przedłożenie dokumentów mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. B. oraz H. i J. P. domagając się jej uchylenia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie podstawę prawną decyzji organu I instancji winien stanowić przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. Inwestorzy zrealizowali bowiem rozbudowę budynku mieszkalnego w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia [...], jednakże z odstępstwami od tegoż pozwolenia. Zgodnie z planem zagospodarowania terenu działki stanowiącego załącznik do wymienionego pozwolenia na budowę rozbudowa budynku miała być zrealizowana w odległości 1,5 m od granicy działek, natomiast w rzeczywistości obiekt dobudowano do granicy działek, a nawet północno – wschodnim narożem obiektu zajęto nieruchomość należącą do sąsiada. Z tego też powodu spadek dachu skierowany jest na działkę sąsiada, a okap dachu wystaje na tę działkę na ok. 50 – 55 cm.
Przepisy prawa budowlanego nie zezwalają na takie rozwiązanie projektowe, a ściana w granicy winna być ścianą przeciwpożarową z ogniomurem. Wody opadowe inwestor winien odprowadzać na teren własnej nieruchomości, a nie na działkę sąsiada. Ponadto w ścianie w granicy działek zostało zlokalizowane okienko piwniczne o wymiarach ok. 50 – 70 cm. Zgodnie zaś z obowiązującymi warunkami technicznymi ściany z otworami okiennymi winny być usytuowane w odległości 4 m od granicy działek. Brak jest również potwierdzenia wytyczenia rozbudowanego obiektu w terenie przez uprawnionego geodetę, jak tego wymaga art. 43 w/w prawa budowlanego. Inwestor nie okazał również dziennika budowy, co sugeruje, że dziennik ten nie był prowadzony, a inwestycję wykonywano bez udziału kierownika budowy.
Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi wnieśli H. i J. małżonkowie P. domagając się jej uchylenia. Skarżący podnieśli, że przystąpili do rozbudowy budynku mieszkalnego w celu pozyskania niezależnego mieszkania dla syna, odstępstwa od zatwierdzonego projektu są niewielkie, a wykonanie kosztownej dokumentacji budowlanej przekracza ich możliwości finansowe.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż przedmiotowy obiekt nie spełnia szeregu wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa i z tego względu zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanego aktu).
Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a podniesione przez skarżących argumenty w żadnym zakresie nie mogą podważyć prawidłowości zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego skarżący nie kwestionowali faktu zrealizowania rozbudowy obiektu budowlanego z odstępstwami od wydanego pozwolenia na budowę ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że odstępstwa te nie są istotne i nie powinny powodować konieczności wykonania przez nich obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W złożonej skardze inwestorzy potwierdzili uprzednio zajmowane stanowisko przyznając, iż rozbudowa budynku wykonana została niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...].
Wbrew odmiennemu stanowisku skarżących należy podzielić stanowisko organów nadzoru budowlanego, że odstępstwa od wydanego pozwolenia na budowę są istotne i zachodziła konieczność wydania w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 powołanej powyżej ustawy - Prawo budowlane decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Inwestorzy dokonali bowiem zmiany lokalizacji rozbudowy budynku mieszkalnego sytuując go w granicy z sąsiadem i powodując spadek wód opadowych na działkę sąsiada, co pozostaje w sprzeczności z § 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 10, poz. 46 z późn. zmianami). Takie zaś usytuowanie budynku w granicy z nieruchomością sąsiednią z pominięciem ściany szczytowej z ogniomurem zakończonym powyżej dachu oraz wypełnieniem otworów w tej ścianie nie spełnia wymagań ochrony przeciwpożarowej i narusza przepisy § 207 ust. 1 i § 235 cytowanego rozporządzenia. Zachodzi ponadto uzasadniona wątpliwość, czy prace budowlane wykonywane były pod nadzorem uprawnionej osoby i czy prowadzony był dziennik budowy, do czego inwestor zobligowany był przepisem art. 42 prawa budowlanego. Skarżący nie przedstawili bowiem dziennika budowy. Taki zaś stan rzeczy może wskazywać na zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i ich mienia.
Już chociażby tylko z tych względów zrealizowana rozbudowa obiektu budowlanego nie może pozostać w takim stanie, w jakim się znajduje, a podjęta przez organ nadzoru budowlanego decyzja zmierza do "legalizacji" zaistniałego stanu rzeczy, a nie rozbiórki obiektu. Wydana została wszak w dobrze pojętym interesie inwestorów.
Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami), skargę jako bezzasadną oddalił.