Uzasadnienie
J. W. i W. W. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając to tym, że inwestor w oparciu o prawomocną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy może ubiegać się o wydanie pozwolenia na budowę myjni ręcznej trzystanowiskowej. W ocenie strony skarżącej usytuowanie tej inwestycji na nieruchomości przy ulicy A 88 będzie stanowiło naruszenie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dla zachowania prawa każdej ze stron postępowania - zdaniem strony - słuszne jest, aby inwestor uzyskał prawo do ubiegania się o pozwolenie na budowę po zakończeniu postępowania sądowego w sprawie decyzji ustalającej warunki zabudowy.
W przeciwnym razie zachodzi - według strony - niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże ustawodawca przewidział również przesłanki negatywne, których istnienie obliguje Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Powołany przepis zabrania wstrzymania wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu.
Ponad wszystko podkreślenia wymaga jednak, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Warto podkreślić, iż samo stwierdzenie strony skarżącej, że "zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" nie jest wystarczające do dokonania tejże oceny, sprowadza się bowiem do zacytowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
m.ch.