Uzasadnienie
W dniu 16.sierpnia 2010r. Z. A.-L. wniósł skargę na ostateczną decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i P. K. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego o klatkę schodową oraz nadbudowę budynku gospodarczego o kondygnację mieszkalną, na działce położonej w Z., przy ul. A 13.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm.) polegającą na uwzględnieniu wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę podczas gdy nie zostało rozstrzygnięte zagadnienie dotyczące prawidłowości decyzji o warunkach zabudowy z dnia 26.stycznia 2009r. oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy i art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27.marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), polegające na nieuwzględnieniu słusznych interesów osób trzecich.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na jej bezzasadność.
W piśmie z dnia 25.listopada 2010r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153,p oz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.