Uzasadnienie
Stowarzyszenie A w Ł. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji zmieniającej decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lutego 2016r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie siedmiu egzemplarzy jej odpisów.
Przesyłka listowa zawierająca ww. wezwanie została zwrócona do sądu z adnotacją: "ZWROT Nie podjęto w terminie". Zarządzeniem sędziego z dnia 16 maja 2016r. uznano, że doręczenie ww. przesyłki miało miejsce w dniu 19 kwietnia 2016r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 26 kwietnia 2016r. braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Pismem z dnia 30 maja 2016r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniesiono, że z uwagi na trwającą przeprowadzkę oraz zmianę siedziby Stowarzyszenia, nie było możliwe sporządzenie odpisów skargi. Pełna dokumentacja związana z działalnością Stowarzyszenia, pozwalająca na przygotowanie i złożenie odpisów skargi nie była dostępna, z uwagi na znaczące utrudnienia wynikające z prac remontowo-budowlanych. Stowarzyszenie uzyskało dostęp do dokumentów dopiero pod koniec tygodnia poprzedzającego złożenie wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku dołączono brakujące odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Strona skarżąca uzasadniła uchybienie terminu trwającą przeprowadzką oraz zmianą siedziby Stowarzyszenia, co uniemożliwiło jej dostęp do niezbędnych dokumentów. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 70 § 1 P.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany (§ 2). O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (§ 3).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że stronie skarżącej nie można przypisać winy w uchybieniu terminu bowiem nie miała ona możliwości zapoznania się z treścią pouczenia, o którym mowa w art. 70 § 3 P.p.s.a. Okoliczności powołane przez stronę skarżącą w pełni usprawiedliwiają nieusunięcie braków formalnych skargi w ustawowym terminie, o czym świadczy nie tylko brak dostępu do potrzebnych dokumentów, ale także brak możliwości odbierania korespondencji. Natomiast niezwłocznie po ustąpieniu przeszkody w zachowaniu terminu strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, do którego załączyła brakujące odpisy skargi.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak sentencji.
a.bł.