Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości, jako wniesioną po terminie.
Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi. W uzasadnieniu wniosku o skarżąca wyjaśniła, że z przyczyn słabego zdrowia nie mogła złożyć skargi w terminie. W dniach od 1 do 4 grudnia 2017r. była w szpitalu na operację zaćmy i miała znaczenie ograniczoną możliwość widzenia. Również w tym czasie pogorszył się stan jej matki, która wymagała 24 godzinnej opieki. Od 1 stycznia 2017r. stan matki skarżącej na tyle się pogorszył, że skarżąca u niej zamieszkała, aby się nią opiekować. Matka zmarła akurat [...], co potwierdza załączony akt zgonu. Skarżąca wyjaśniła, że była przy śmierci matki, była wstrząśnięta i zrozpaczona. W związku z tym zdarzeniem losowym, zdaniem skarżącej, nie było możliwe złożenie przez nią skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - w skrócie: "P.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Po czwarte równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy, zatem strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w CBOSA).
Okoliczności powołane przez skarżącą nawet w najmniejszym stopniu nie usprawiedliwiają uchybienia terminowi do wniesienia skargi w ustawowym terminie. Co prawda zarówno ciężka choroba strony, a także konieczność sprawowania opieki nad członkiem najbliższej rodziny, czy wreszcie śmierć bliskiej osoby mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Jednakże powołane przez skarżącą okoliczności miały miejsce dużo wcześniej, aniżeli rozpoczął swój bieg termin do wniesienia skargi. Jak wynika bowiem z załączonych do wniosku o przywrócenie terminu dokumentów zabieg usunięcia zaćmy został przeprowadzony w dniu 1 grudnia 2016 r., natomiast zgon matki miał miejsce w dniu [...]. Tymczasem zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 4 stycznia 2018 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została nadana przez skarżącą pocztą w dniu 5 stycznia 2018 r. Z tego wniosek, że okoliczności powołane przez skarżącą nie mogły stanowić realnych przeszkód do wniesienia skargi na wskazaną na wstępie decyzję.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżąca nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi była od niej niezależna, a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do złożenia skargi.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak sentencji.
M.K.