Uzasadnienie
W dniu 8 listopada 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga M. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę po wznowieniu postępowania.
Na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. skarżący oświadczył, iż źle zrozumiał przedmiot sprawy. Z uwagi na to, że sprawa dotyczy wewnętrznej instalacji gazowej w budynku Z. N. podniósł, iż nie jest stroną w niniejszym postępowaniu i w związku z powyższym cofa skargę.
Sąd pouczył skarżącego o skutkach cofnięcia skargi.
Skarżący oświadczył, iż zrozumiał pouczenie i nadal cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.