Uzasadnienie
II SA/Łd 1036/16
R. i J. L. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych, w sprawie z ich skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także z dodatkowych dokumentów złożonych na wezwanie referendarza sądowego, wynika, że skarżący prowadzą gospodarstwo domowe z synem. Rodzina utrzymuje się z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, osiągającej średnio 3000 zł miesięcznego dochodu. Skarżący posiadają 110-metrowy dom (na który zaciągnęli kredyt w wysokości 250 000 zł), a także nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha oraz samochód osobowy o wartości 15 000 zł. Skarżący wykazali, ze po opłaceniu raty kredytu i stałych płatności na utrzymanie pozostaje im około 1500 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawcy nie są bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę wykazane dochody, uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf