Uzasadnienie
II SA/Łd 1041/15
Uzasadnienie
W.G. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu zdemontowania drzwi wejściowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania jest renta rolnicza skarżącej w wysokości 967,23 zł. Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 51,39 mkw. W uzasadnieniu strona podała, że ponosi wydatki związane z utrzymaniem: czynsz – 437 zł, energia elektryczna – 25 zł, paliwo – 70 zł, leki i środki czystości – 100 zł, gaz – 15 zł, telefon – 20 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów uprawnione jest twierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych na mocy postanowienia Starszego Referendarza sądowego z dnia 8 września 2015 r. zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne, a strona nie ponosi kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG