Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 w związku z art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.), odmówiło stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 13.800,- zł przysługującej od W. i P. małżonków N., właścicieli nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A17, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 88/7 (przed podziałem), obręb [...], o powierzchni całkowitej 2 ha 6139 m2, uregulowanej w KW [...]. W decyzji z dnia [...] organ pouczył W. i P.N. o przysługującym prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który powinien być wniesiony w terminie 14 dni od dnia doręczenia kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Decyzja Nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 16 maja 2005 roku.
W dniu 3 czerwca 2005 roku P. N. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o uzupełnienie decyzji z dnia [...]. W złożonym wniosku stwierdził, iż we wskazanej decyzji organ nie odpowiedział na pytanie "czy zdaniem Kolegium zaniechanie przez Organ l instancji aktualizacji wyceny nieruchomości wykonanej na dzień 10 grudnia 2002 roku przez pana K. K., w toku postępowania przygotowawczego do wydania decyzji nr [...] z dnia [...], nie jest rażącym naruszeniem prawa".
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 111 § 1 oraz 123 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych odmówiło uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] P.N. stwierdził, że nie może pogodzić się z zaskarżoną decyzją, którą uważa za krzywdzącą.
W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie, argumentując, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, przysługujących stronie przed organem właściwym w sprawie. Kolegium wyjaśniło, że od decyzji z dnia [...] przysługiwało P. N. prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy. Skarżący nie dopełnił wskazanego obowiązku, lecz złożył, z uchybieniem terminu, wniosek o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, a następnie wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Ł., wszczynając, zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, który należy złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).
Organ doręczając skarżącemu decyzję odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. pouczył P. N. o przysługującym mu prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący nie skorzystał jednakże z przysługującego mu uprawnienia, lecz złożył wniosek o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, a następnie skierował skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. P.N., składając skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących przed właściwym organem, bowiem skarga do sądu administracyjnego na decyzję samorządowych kolegiów odwoławczych wydanych w pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy strona uprzednio skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 1998 r., l SA/Gd 1055/96, LEX nr 44209, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 1998 r., II SA/Gd 1687/98, LEX nr 44211).
Nieskorzystanie ze środka przewidzianego w art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego skutkuje niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 1999 r, III SA 7254/98, LEX nr 43843), która podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.