Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...][...]zatwierdził operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu I. gmina Z. w zakresie danych opisowych i graficznych dotyczących nieruchomości opisanych w jednostce rejestrowej nr 203. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpoznaniu odwołania A. K. od tej decyzji, decyzją z dnia [...] [...]uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Podał, że organ I. instancji wydał decyzję naruszając przepis art. 7, 77, 107 kpa. Nie zostały bowiem wyjaśnione wszystkie istotne w sprawie okoliczności.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] [...] zatwierdził operat opisowy kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu I. gmina Z. w zakresie danych opisowych i graficznych dotyczących nieruchomości opisanych w jednostce rejestrowej 203.
Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów dla obrębu I. wszczęto 22 maja 2002 r. o czym ogłoszono w prasie oraz na miejscowych tablicach ogłoszeń. Wykonawcą operatu jest Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne spółka z. o.o. w Ł..
Projekt operatu opisowo-kartograficznego wyłożono do wglądu w remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w I. w dniach od 21 do 29 listopada 2002 r., o czym zawiadomiono zainteresowane strony osobiście oraz przez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń.
Z operatem opisowo-kartograficznym zapoznał się A. K., właściciel działki nr 173/3 i 173/5, jednakże protokołu z wyłożenia projektu operatu nie podpisał.
Wyjaśnił, że różnica powierzchni w jednostce rejestrowej nr 203 wynika z błędnego obliczenia powierzchni działki nr 173/2 w sprawie podziału 669.07-335/1997 z 1986 r.
Aktualny stan uwidoczniony w aktualnej ewidencji gruntów jest zgodny z sytuacją na gruncie i granicą prawną wynikającą z wymienionego podziału. Suma działek 173/3 i 173/5 wynosi 0,9223 ha i odpowiada konturowi dotychczasowej działki 173/2, której powierzchnię błędnie określono na 1,1000 ha..
A. K. w odwołaniu od tej decyzji zarzucał, że brakuje 17 a 77 m2 w działce 173/2, której powierzchnia wynosi 1,1 ha.
Działkę kupił 2 października 1986 r. od W. Z.. Działka graniczyła z jednej strony z jego gruntem, a z drugiej strony z drogą publiczną. Dlatego nie został przeprowadzony pomiar geodezyjny. Dokumenty stwierdzały niezbicie, że działka ma 1,1 ha.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...][...]utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wyjaśnił, że w 1987 r. podzielono działkę nr 173, której właścicielami byli B. i W. Z., na dwie działki 173/1 i 173/2. Podczas obliczeń błędnie wpisano wynikającą z pomiaru współrzędnej nr 1, zamiast współrzędnej 85484,37 wpisano współrzędną 85424,37 (różnica 60 m). W rezultacie otrzymano błędną powierzchnię działki nr 173/2, która wynosiła 1,100 ha. Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne Spółka z.o.o. w Ł. po wykryciu błędu w trakcie odnowy ewidencji gruntów niezwłocznie dokonało ponownego obliczenia powierzchni działki nr 173/2 z prawidłowych współrzędnych punktów granicznych. Podczas odnowy ewidencji gruntów i budynków operat opisowo-kartograficzny obrębu I., gmina Z. dotyczący nieruchomości opisanych w jednostce rejestrowej nr 203, wykonano w taki sposób, że m. in. w miejsce działki nr 173/2 wpisano działkę 173/3 o powierzchni 0,2427 ha oraz działkę nr 173/5 o powierzchni 0,6796 ha. Suma powierzchni tych działek odpowiada poprawnej powierzchni 0,223 ha.
A. K. w skardze do Naczelnego Sądu administracyjnego w Łodzi powtórzył zarzuty odwołania.
Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi przytaczając argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Co oznacza, że Sąd jedynie bada, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie zaś do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sad, po myśli art. 145 § 1 pkt 2 w/w ustawy, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach.
W tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w sposób określony w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s. zgodnie bowiem z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać m.in.: uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać: wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 kpa).
Uzasadnienie prawne to wytłumaczenie, dlaczego organ rozstrzygając sprawę, określony przepis zastosował.
Zaskarżona decyzja tym warunkom nie odpowiada.
Organy obu instancji nie wskazały na jakiej podstawie ustalono, że podczas obliczania powierzchni działki błędnie wpisano współrzędne pomiaru naocznego i w jaki sposób obliczono nową powierzchnie działek.
Tutaj należy zwrócić uwagę, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 kpa). Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący miał możliwość wypowiedzenia się co do tych ustaleń i brał udział w tej fazie postępowania.
Stosownie zaś do art. 10 § 1 kpa organy administracji obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdy stadium postępowania przed wydaniem decyzji, umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Od zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym organy administracji publicznej mogą odstąpić jedynie w przypadkach wymienionych w art. 10 § 3 kpa.
W tej sprawie oznacza to, że w przypadku stwierdzenia niezgodności danych zawartych w ewidencji organy miały obowiązek zawiadomić o tym skarżącego i prowadzić postępowanie z jego udziałem.
Ponadto organy obu instancji nie wskazały przepisów prawnych, które pozwalają na dokonanie takich korekt w toku postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków.
Z tych też względów Sąd na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s. uchylił obie decyzje.
O wykonaniu decyzji orzekł stosownie do art. 152 p.p.s.