Uzasadnienie
E. K. zaskarżyła do sądu administracyjnego uchwałę Rady Gminy Zgierz z dnia 24 lutego 2011r., nr V/30/11, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zgierz dla części obszaru Glinnik – Maciejów – Józefów. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej działkę nr ew. 190/14. Skarżąca podniosła, że pismem z dnia 11 sierpnia 2015r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, natomiast w dniu 21 października 2015r. Rada Gminy doręczyła jej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze przepisy art. 53 § 2 w związku z art. 83 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – w ocenie skarżącej termin do wniesienia niniejszej skargi został zachowany.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Zgierz wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 446) – zwanej dalej: "u.s.g." – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego, składaną do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa – por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07 (publ. w ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83, a także w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga – por. postanowienia NSA: z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 710/13 oraz z dnia 11 października 2012r., sygn. akt II OSK 2420/12 (orzeczenia dostępne w CBOSA).
W przedmiotowej sprawie skarżąca nadała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 sierpnia 2015r., a w dniu 11 sierpnia 2015r. ww. wezwanie zostało doręczone organowi. W dniu 21 października 2015r. organ doręczył skarżącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast skarga została sporządzona w dniu 19 listopada 2015r., zaś wniesiona za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 20 listopada 2015r.
Z powyższego wynika, że od dnia 11 sierpnia 2015r. rozpoczął się bieg sześćdziesięciodniowego terminu do złożenia skargi do sądu, którego ostatnim dniem był 12 października 2015r. Gdyby w tym terminie organ doręczył skarżącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wówczas sześćdziesięciodniowy termin stałby się bezprzedmiotowy, a zamiast niego rozpocząłby bieg drugi z terminów, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy termin trzydziestodniowy nie rozpoczął biegu, bowiem odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżąca otrzymała już po upływie terminu sześćdziesięciodniowego. Z tego wniosek, że termin do złożenia skargi do sądu upłynął bezskutecznie.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
MR