Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu odwołania A. U., utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z odsetkami.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:
Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] o odmowie umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z ustawowymi odsetkami.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. U., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
A. U. wniosła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wnosząc o jej uchylenie. W motywach skargi jej autorka wskazała, iż podstawą nałożenia obowiązku zwrotu świadczeń rzekomo nienależnie pobranych świadczeń jest sam fakt możliwego uzyskania przez ojca dziecka świadczeń rodzinnych w innym kraju, a nie to czy świadczenia te rzeczywiście były przez niego pobrane. Małżonek skarżącej, mimo wykonywania zatrudnienia za granicą, nie otrzymał w chwili wydawania decyzji o obowiązku zwrotu jakichkolwiek świadczeń rodzinnych w Wielkiej Brytanii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia.
Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 3 marca 2015 roku skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę wyjaśniając, że wniosek o zmianę ostatecznej decyzji o odmowie umorzenia złożyła nie posiadając wiedzy o przywróceniu terminu do wniesienia skargi na decyzję o odmowie umorzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona skarżąca może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.
Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne.
W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu.
a.bł.