Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2008 roku T. i R. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2008 roku skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono skarżącym w dniu 4 lutego 2009 roku. W dniu 12 lutego 2009 roku R. K. uiścił wpis sądowy od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie w terminie należnej od tego pisma opłaty.
Skarżący otrzymali wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w dniu 4 lutego 2009 roku. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął zatem w dniu 11 lutego 2009 roku. Tymczasem skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 12 lutego 2009 roku, a zatem z uchybieniem zakreślonego terminu. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Przepisy ustawy zrównują w skutkach prawnych nieuiszczenie wpisu sądowego z uiszczeniem go po terminie. Wezwanie dla skarżącej zostało odebrane osobiście, natomiast dla skarżącemu wezwanie doręczono w trybie art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Uznać zatem należy, że skarżący zostali skutecznie pouczeni o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a.
TG