Uzasadnienie
Rada Gminy M. w dniu 28 kwietnia 1999 r. podjęła uchwałę (...) w sprawie powołania komisji konkursowych dla przeprowadzenia postępowań konkursowych w celu wyłonienia kandydatów na dyrektorów szkół podstawowych prowadzonych przez gminę oraz regulaminu określenia pracy komisji.
W par. 1 uchwały powołano komisję konkursową dla przeprowadzenia postępowania konkursowego w celu wyłonienia kandydata na dyrektora szkoły podstawowej w B. Ustalono również regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły podstawowej prowadzonej przez Gminę M. oraz trybu pracy komisji konkursowej - par. 2.
Wykonanie uchwały powierzono Zarządowi Gminy M. - par.
- 3. W głosowaniu tajnym komisji konkursowej, przeprowadzonym w dniu 11 maja 1999 r. Maria B. otrzymała 5 głosów "za" a Irena H. 4.
Irena H. w piśmie z dnia 17 maja 1999 r. skierowanym do Zarządu Gminy w M. wniosła o unieważnienie konkursu, gdyż Komisja uwzględniła nie tylko oferty kandydatów, ale i "oszczercze materiały zniesławiające mnie jako "pracodawcę" - przedstawiając kłamliwe fakty, które tak ukazane wpłynęły na decyzję członków Komisji".
Zarząd Gminy M. pismem z dnia 31 maja 1999 r. podpisanym przez Wójta Gminy stwierdził brak podstaw do unieważnienia konkursu.
Irena H. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła "zażalenie na zaniechanie działań administracyjnych przez p. Wójta Gminy M. pow. piotrkowski, dotyczące załatwienia mojej skargi skierowanej do Zarządu Gminy M.".
Zarzuciła, że Wójt nie podał ani terminu jego odwołania, ani organu, do którego mogłaby się odwołać. Stwierdził, że przysługuje jej prawo odwołania do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dalszej części skargi wyjaśniła, dlaczego regulamin został złamany.
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że bezpodstawny jest zarzut bezczynności organu, bo skarżąca otrzymała odpowiedź na swoje pismo.
Irena H. na rozprawie w dniu 30 listopada 1999 r. wyjaśniła, że skarga dotyczy unieważnienia konkursu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawową kwestią, którą należało rozważyć była kwestia dopuszczalności skargi z punktu widzenia jej przedmiotu i zachowania trybu do jej wniesienia.
Zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd ten orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne i na uchwały organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Artykuł 20 ust. 3 ustawy o NSA stwierdza, że "Ilekroć w ustawie jest mowa o decyzjach, postanowieniach, innych aktach lub czynnościach oraz o sprawach z zakresu administracji publicznej, należy przez to rozumieć wszelkie akty, czynności, działania i sprawy załatwiane przez organy wymienione w ust. 2, które nie mają charakteru cywilnoprawnego.
Organ w sprawie unieważnienia konkursu nie działał na zasadzie równorzędności w stosunku do podmiotów tego postępowania, będącymi adresatami jego działania. To oznacza, że sprawa nie ma charakteru cywilnoprawnego. Z drugiej zaś strony nie rozstrzyga indywidualnej sprawy konkretnego podmiotu i przedmiotu. Ponadto rozstrzygnięcie w sprawie konkursu nie dotyczy podmiotów mieszczących się w wewnętrznej strukturze gmin, a skierowane zostało do osób biorących udział w konkursie, których liczba może być nieograniczona.
Z tych też względów Sąd uznał, mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej, że jej skarga w istocie dotyczy uchwały Zarządu Gminy /bo tak potraktował pismo z dnia 31 maja 1999 r. o odmowie unieważnienia konkursu/, skoro po myśli par. 14 Regulaminu Konkursu Zarząd Gminy może unieważnić konkurs.
W tej sytuacji skarżąca - po myśli art. 34 ust. 3 ustawy o NSA - miała obowiązek zwrócić się do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro tego nie uczyniła, to skarga na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA podlega odrzuceniu.