Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Z treści tych przepisów wynika, iż w wypadku, gdy skarga podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego wnoszący ją adwokat lub radca prawny winien również uiścić należną opłatę bez uprzedniego wezwania. Brak zaś stosownej opłaty pociąga za sobą ujemne skutki procesowe dla strony, którą profesjonalny pełnomocnik reprezentuje w postaci odrzucenia nieopłaconej skargi, co wynika także z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. W związku zaś z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (ogłoszonym w Dz.U. z dnia 17 marca 2006r., nr 45, poz. 322; OTK-A 2006, nr 3, poz. 27), stwierdzającym, że art. 219 § 2 i art. 221 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. Konstytucji RP oraz nie są niezgodne z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, a także stwierdzającym, iż § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), który to przepis stanowił o tym, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a. – kwestia ta nie może obecnie budzić już żadnych wątpliwości.
Przy czym w orzecznictwie przyjmuje się, że dopuszczalne jest niejednoczesne dokonanie tych czynności, o ile zarówno skarga, jak i należny wpis wpłyną do sądu w terminie. Terminem do uiszczenia wpisu jest więc termin, w którym można wnieść skargę.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...], nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A, została doręczona pełnomocnikowi skarżących – adwokatowi L. S. w dniu 25 października 2007r., co wynika z jej zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Tym samym termin do wniesienia skargi dla skarżących upływał w dniu 26 listopada 2007r. Skarga ta z uwagi na w/w przedmiot zaskarżonej decyzji podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, co wynika z § 2 ust. 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżących wniósł wprawdzie, za pośrednictwem organu administracji, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję w terminie, gdyż nadał przesyłkę ją zawierającą w urzędzie pocztowym [...] w dniu 24 listopada 2007r. (koperta k. 8), lecz wymaganego wpisu stałego nie uiścił w ogóle.
W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu.
A.D.