Uzasadnienie
W dniu 16 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynków gospodarczych. Strona skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wystąpiła także o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu strona podniosła, iż rozbiórka budynków gospodarczych, które stanowią barierę i oparcie skutkować może bezpośrednim zagrożeniem. Dojść może chociażby do osuwania się gruntu, naruszenia konstrukcji budynku, bądź osłabienia nośności ścian.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Po rozpatrzeniu zażalenia J. B., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji, która organ udzielił J. B. pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę argumenty skarżącego i interesy wszystkich stron postępowania, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby niezasadne. Skarżący w uzasadnieniu wniosku podnosił, iż rozbiórka budynków gospodarczych, które stanowią barierę i oparcie skutkować może bezpośrednim zagrożeniem. Dojść może chociażby do osuwania się gruntu, naruszenia konstrukcji budynku, bądź osłabienia nośności ścian.
Zdaniem Sądu ogólnikowe twierdzenia strony zawarte we wniosku nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków ani też, że w razie wystąpienia takich skutków ich odwrócenie obciąży skarżącego. Nie można pominąć, iż zaskarżoną decyzją udzielono J. B. pozwolenia na rozbiórkę, koniecznym przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku jest zatem uwzględnienie interesów wszystkich stron postępowania. Szczególnie istotne wydaje się uwzględnienie interesów inwestora, który może podjąć roboty budowlane związane z rozbiórką na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Argumentacja skarżącego, który jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości abstrahuje od konkretnych, zindywidualizowanych, precyzyjnie określonych i odniesionych do sytuacji tak faktycznej, jak i prawnej okoliczności, które podlegałyby ocenie w świetle przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie są takimi okoliczność, iż budynki stanowią naturalną barierę i podporę dla roślinności w ogrodzie skarżącego. Dostrzec nadto trzeba, iż przeznaczone do rozbiórki budynki nie graniczą z żądną zabudową stanowiącą własność skarżącego, która byłaby zagrożona na skutek rozpoczęcia robót rozbiórkowych.
Mając powyższe na uwadze sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
a.bł.